Uit het dal omhoog

Vandaag is Eva stukken beter als gisteren, en gisteren was al weer beter dan zaterdag. de plekken aan de binnenkant van haar wangen zijn dicht, en ook de plekken op haar lippen zijn heel veel minder, dus praten gaat bijna weer gewoon, ook heeft ze zelfs weer een beetje kleur op haar wangen.

Het nieuwe bloed en de bloedplaatjes die ze heeft gekregen zijn volgens de controles alweer opgebruikt, maar het levert herstel op, en dat is fijn! Vandaag was ook haar vriendinnetje Danielle van de Meijden met haar moeder Astrid op bezoek, dat maakt Eva gewoon blij, samen op de Wii, even “gewoon” kletsen als meiden onder elkaar is fijn voor Eva, en goed om te zien.

Woensdag gaan we weer naar het VU in Amsterdam,  voor een PET-scan en een  High dosis CT scan, deze keer met de ambulance, want als patient kan en mag je niet met eigen vervoer. Deze onderzoeken zijn dubbel, enerzijds om te zien wat de resultaten zijn van de afgelopen Chemokuur, en aan de andere kant, om goed vast te kunnen stellen, hoe de radioloog zijn actieve bestraling volgende week kan gaan beginnen, voor ons dus 2 keer spannend, weer die onzekerheid van wachten op een uitslag, waarvan je zo hoopt dat het positief is!

Het is gewoon fijn om weer eens wat positiever te kunnen zijn, en als het allemaal mee zit deze week, dan kan Eva zelfs donderdag naar huis, de vaste dosis morfine is alweer gehalveerd, en de rest kan Eva zelf aanvullen als ze toch nog teveel pijn heeft, door op haar pomp te drukken. Ook is er inmiddels een morfine pleister op haar borst geplakt, zodat ze op korte termijn van de morfinepomp afgekoppeld kan worden, alles met als doel om naar huis te kunnen, en daar zijn we allemaal heel hard aan toe!

Morgen neem ik weer over voor 2 nachtjes, want ook Mirjam is nu even aan wat rust toe, Wat een verandering met een paar dagen geleden, wat fijn dat we mogen ervaren dat God onze Vader ons steunt, tot Hem bidden werkt, het geeft rust, en zoals u nu heeft gelezen ook resultaat! Dank u wel Heer!

Wim

Comments are closed.