![\"Nog](\"http:\/\/www.beuzeville.nl\/wp-content\/uploads\/CIMG8433.JPG\" "\\"Blij")
\u00a0De opname liep vandaag via de polikliniek, want er wordt zeer scherp gelet op eventuele mexicaanse griep verschijnselen, komt bij, dat voordat er zowieso aan Chemotherapie begonnen kan worden, ze Eva eerst weer helemaal binnenstebuiten keren, longen luisteren, bloedtesten etc etc. gewoon om zo de beginstatus geheel in beeld te hebben. het was druk op de poli dus was het een lange ochtend van wachten voor Mirjam en Eva.<\/p>\n
Vanmiddag is er begonnen met de Chemokuur en het daarbij ontwikkelde “nieuwe”medicijn. Voor deze Rituximab behandeling kreeg Eva eerst een soort slaapmiddel en daarna wordt dit binnengedruppeld middels haar Port-o cat, dit ging\u00a0gepaard met hevige rugpijn, zelfs zo erg dat ze deze behandeling stop moesten zetten om Eva`s lichaam eventjes tot rust te laten komen, Eva moest hierdoor heel hard huilen, ondanks de lichte narcose was dit echt onhoudbaar voor haar. Nadat Mirjam haar rug flink had gemasseerd, en de heftige\u00a0pijn weer was weggetrokken kon het kuren weer worden opgestart, wat daarna zonder noemenswaardige problemen verliep. Ook hier blijkt maar weer dat ieder lichaam anders is, dat ieder lichaam ander reageert, want voor de artsen was dit een totaal onbekende bijwerking.<\/p>\n
Vannacht slaapt Mirjam in het ziekenhuis, en ik mag morgen weer een nachtje, morgen de eerst ruggeprik van de velen die er nog gaan volgen ( minstens 2 per kuur!) , wel spreekt men nu al van kuren tot en met maandag a.s. en als er dan geen vervelende complicaties zijn direct dinsdag\u00a0weer naar huis, dat klinkt zo veel beter dan 3 weken ziekenhuis, en zoals we allemaal inmiddels weten: Oost west thuis best!<\/strong><\/p>\n We beleven dit, ook met de andere kids thuis, dag voor dag, het is anders gewoon niet te overzien hoe lang we minimaal nog moeten ( minstens tot aan maart volgend jaar!) We doen dit samen met heel veel mensen die met ons mee leven en bidden,\u00a0alleen al dit te weten,\u00a0is ontzettend fijn, het maakt het dragen van deze zware last gemakkelijker. Samen met ons vertrouwen op\u00a0God onze Vader zal er ook nu weer een toekomst zijn samen met Eva, onze\u00a0“hoe en waarom” vragen, leggen we de komende\u00a0maanden\u00a0gewoon maar voor aan Hem die ons nooit alleen laat.<\/p>\n Wim<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Vanmorgen is Eva met Mirjam vertrokken naar het Sofhia kinderziekenhuis in Rotterdam, om te starten met de eerste Chemokuur van de totaal 7 die\u00a0Eva moet\u00a0gaan doen. Het vertrek was (voor mij) emotioneel, je weet min of meer wat er allemaal weer staat te gebeuren,\u00a0 je weet wat ze Eva allemaal weer aan gaan doen, dus … <\/p>\n