Vandaag hadden wij als ouders een persoonlijk gesprek met de Oncoloog (de behandelend arts). Zij was er vorige week\u00a0tijdens de start van nieuwe serie chemokuren niet, en juist nu hebben wij\u00a0nog\u00a0heel veel vragen.<\/p>\n
In dit gesprek is ons heel veel duidelijk geworden over status en mogelijkheden voor Eva en haar behandeling, en dat viel ons zwaarder dan dat we ons er vooraf\u00a0bij hadden voorgesteld.<\/p>\n
De huidige chemokuur en de behandeling met de diverse medicijnen er omheen, zal heel zwaar worden, en is 1 van de laatste mogelijkheden volgens bestaande behandelings methoden, het is een zeer goede positieve mogelijkheid, maar sprekende met de woorden van de Oncoloog:”er zijn niet nog 2 kansen”, “het is nu er op of er onder!”. Dit zijn termen die je niet wil horen, waar je kippevel van krijgt, en waar je helemaal niet over na wil denken, maar ze worden je gewoon verteld over je eigen dochter van 12 jaar…<\/p>\n
Een laatste kans? Wie kreeg die niet in zijn leven?\u00a0Hoe vaak wordt er met zoiets niet “gedreigd”?\u00a0die kans moet je dan\u00a0toch\u00a0aanpakken!\u00a0In het geheel rondom Eva is het voor ons bijna niet te bevatten, aan de ene kant heel veel positiviteit en mogelijkheden binnen de huidige kuur, en aan de andere kant de “dreiging”, van wat dan, wat\u00a0als dit niet helpt?\u00a0Er is concreet veel vertrouwen bij het behandelend team, maar terwijl ik dit schrijf lukt het mij gewoon niet om positief zijn. Ik zit met tranen in mijn ogen en kan het negatieve scenario niet kwijtraken.<\/p>\n
Wat een contrast overkomt ons toch als gezin, het is bijna niet te bevatten. 4 weken geleden was alles goed, inmiddels weer een zware operatie achter de rug, weer\u00a0gestart met 7 nieuwe chemokuren,\u00a0 besmet met de mexicaanse griep, en nu een toekomstblik met nog veel meer onzekerheid, omdat onze “kansen” toch wel heel veel beperkter zijn geworden!<\/p>\n
Toch vind de oncoloog ons positief, ze ervaart ook dat wij dit uitstralen, dit helpt altijd gaf zij ons aan! Waarschijnlijk is dit de kracht die ons, ondanks dat we dit nu niet ervaren, van boven door God onze Vader wordt\u00a0gegeven, Hij is zo groot en kan dingen die niemand voor mogelijk houdt, juist nu moeten we op Zijn beloftes vertrouwen. En ik zei het al eerder, diegene die God onze Vader en Zijn zoon Jezus\u00a0niet kennen, die hebben het pas moeilijk, wij weten dat Hij er altijd voor ons is. Nu op dit moment is het zwaar en is twijfel niet meer dan menselijk. Laten we allemaal\u00a0bidden en deze zorgen aan Hem voorleggen, en vooral blijven vragen om genezing.<\/p>\n
Met Eva gaat het\u00a0weer wat beter, het is “normaal”\u00a0dat zij de week na de chemo zo ziek is. Wat is het fijn dat we thuis mogen zijn, laten we dat met elkaar\u00a0als pluspunt van vandaag\u00a0beleven en de mogelijkheden van morgen positief blijven benaderen.<\/p>\n
Wim<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vandaag hadden wij als ouders een persoonlijk gesprek met de Oncoloog (de behandelend arts). Zij was er vorige week\u00a0tijdens de start van nieuwe serie chemokuren niet, en juist nu hebben wij\u00a0nog\u00a0heel veel vragen. In dit gesprek is ons heel veel duidelijk geworden over status en mogelijkheden voor Eva en haar behandeling, en dat viel ons … <\/p>\n