Vanmorgen vroeg weer op want we mochten naar het VU in Amsterdam
Kregen zelfs, als hoge uitzondering, ontbijt op de kamer van Eva, wel een beetje flauw voor Eva, want zij mocht al niets meer eten voor het komende onderzoek
De nachtzuster was zelfs zo behulpzaam dat zij ons begeleidde tot aan de auto in de parkeergarage, Eva zat in een rolstoel omdat lopen zo ver althans bijna niet gaat, de zuster nam de rolstoel mee terug zodat wij direct weg konden rijden, wat een service!
Na een zeer voorspoedige reis zonder! files, kon ik Eva en Mirjam afzetten voor de hoofdingang en direct daarnaast de auto gaan parkeren, bij terugkomst stond daar ons nichtje Vera (ja, ja, ze blijft met 27 jaar toch dat nichtje die vroeger als ukkie met haar zusje bij ons kwam logeren) al op ons te wachten, ze had namelijk op de site gelezen dat wij naar het VU kwamen en ze werkt daar en bood spontaan aan ons hierbij te begeleiden. Dus niet zoeken en vragen in het grote ziekenhuis, niet zelf je koffie halen etc, maar “personal hospitality” tot aan het tijdstip van vertrek,
wat een service!
Eva moest vooraf heel veel water drinken want er zou een lichte radioactieve stof worden ingespoten en die functioneert het beste met veel vocht in je lijf. Als deal spraken we af dat als zij onderweg 2 flessen water zou drinken wij 1 van haar wensen zouden gaan vervullen ( hierover leest u straks meer).
Eerst vloeistof inspuiten en dan bijna een uur niet praten en bewegen, belangrijk omdat deze ingespoten stof gecombineerd met glucose zich het beste op een tumor focust als er door het lichaam geen andere activiteiten ondernomen worden.
Wachten overigens gebeurd in een superdeluxe stoel, welke zich het beste laat vergelijken met een business class stoel van een intercontinentaal vliegtuig, de stoel wordt zelfs op jouw ideale stand gezet, wat een service!
Eva is echt dapper, want zonder aarzeling stapt ze op het apparaat en laat ze zich alles uitleggen, handen vast gebonden, een half uur ruim stil liggen, de eerste keer zonder ons omdat er dan radio activiteit kan vrij komen en dan samen met ons nog een keer heel langzaam, maar wel met de radio aan waarbij Eva zelfs eventjes wegdut!
Alles was super in 1 keer gelukt, en na even wachten op de uitslag of de fotoscans in orde waren mochten we weer terug naar Rotterdam. Hospitallity tot aan de auto door Vera die er al die tijd bij is gebleven, wat een Service!
We zaten nog niet in de auto of Eva herrinnerde mij aan de deal! (water drinken voor de invulling van een wens) dus dat moest onderweg gebeuren
inderdaad een tussenstop bij de beroemde M van McDonalds, Eva had 2 dagen bijna niet gegeten, maar dit moest toch echt gebeuren! het is tenslotte vakantie en dan doe je dit soort dingen toch een keertje? een Happymeal nou ja zeg bij het bestellen weet je dan al genoeg toch?
Terug in het ziekenhuis ben je direct weer volop bezig met de volgende stappen, morgen wordt Eva al geopereerd en krijgt ze een port a cath (zeg maar een wandcontactdoos) ingezet zodat ze geen prikken meer hoeft maar alles via deze box kan worden afgenomen of worden ingegeven, weer spannnend en voor ons bijna niet bij te houden. Zelf probeer ik alles goed te volgen, maar moet nu al vaak terug lezen hoe alles zat om het me van “slechts”2,5 week alles te kunnen herrinneren, veel gaat nog steeds als een roes aan je voorbij, komt vast ook doordat we veel te weinig slapen
Dus ook nu weer vragen wij u allemaal te bidden voor een goed resultaat, een operatie zonder angst en een veilig wakker worden voor Eva!
Wij zien ook vandaag weer dat onze Vader met ons is en alles op 1 of andere manier toch soepel laat verlopen, Hij geeft ons de kracht en van daaruit hoop! begrijpen doen we het nog steeds totaal niet
De rust waarmee wij dit allemaal kunnen ervaren is echt een zegen, de rust die wij nodig hebben voor ons zelf, komt vast ook nog
Wim