Het is zover!
Nadat we vanmorgen nog fijn even de binnengekomen post doorgelezen hebben van thuis incl. de verrassing van Martijn! een paardenboek met alle ins en outs, bedankt kerel, Eva is er echt heel blij mee, nog even bellen met Marlotte en Danielle en Oma van Beuzekom, een puzzle gemaakt en wat was het fijn om te zien hoe vetrouwd eenvoudig Eva in haar Ziekenhuis pyjama gewoon lekker zat wachten op wat ging komen
En ineens was het zover, nog een extra kus, een knuffel en een laatste glimlach en daar ging ze met bed en al naar de operatie kamer, Mirjam vertelde dat ze flink moest huilen en toch ineens heel veel angst kreeg voor al het onbekende, dat doet pijn en is iets onbeschriffelijks om te moeten ervaren met vooral de onmacht bij je zelf
Ook voor ons, het niet weten wat er gaat gebeuren, wachten op een uitslag / resultaat, ik bad tot God dat ik haar aan hem meegaf en dat ik er op rekende dat hij ze ( samen met de artsen) draagt tot dat ze bij ons terug is
Wachten in deze situatie is zwaar, maar wat ook de uitkomst van vandaag is, WIJ GAAN ER VOOR EN………………….. GELUKKIG NIET ALLEEN!
Wordt vervolgd vandaag