Vanmorgen is Eva weer met haar logeertas vertrokken naar het Sophia kinderziekenhuis om te beginnen aan haar 5de (en voorlopig laatste) kuur.
Na een vingerprik werd haar bloed onderzocht, en de uitslag liet op zich wachten omdat de bloedtestmachine niet goed werkte. Maar dat mocht de pret niet drukken, want tenslotte hoefde Eva nog maar een weekje naar het ziekenhuis.
Ondanks de verlate uitslag, werd Eva toch opgenomen en werd vanmiddag de chemokuur gestart en werd het (fluoriserende) gele medicijn bij Eva aangesloten. Daarna kregen we het slechte nieuws dat haar weerstand te laag was en dat direct de blauwe kaart op de deur werd gehangen. Dit was even slikken voor Eva, want ze had zo gehoopt om vanmiddag door te brengen in de speelkamer om daar spelletjes te doen en te knutselen. Jammer, maar helaas, ze mocht niet meer van haar kamer af.
Haar kamer overigens is niet de vertrouwde box met sluis, nee, deze keer ligt Eva in een luxe 2 persoons kamer, helemaal voor haar alleen. En vanwege haar weerstand blijft ze hier tijdens deze kuur ook alleen. Geen bedbank meer voor de bij-slapers maar een comfortabel opklapbed. Gelukkig nog steeds uitzicht op het park en op de speeltuin, waar af en toe de konijntjes in rondhuppelen.
Eva is deze keer minder misselijk, alleen wel heel moe en ligt ondertussen al lekker te slapen (zelfs msn-en houdt haar niet wakker), wat me op het idee brengt om zelf ook maar eens vroeg naar bed te gaan. We hopen op een rustige nacht, met af en toe een plas-stop, en kijken weer uit naar de dag van morgen.
Welterusten lieve mensen, zoveel dank aan jullie allemaal voor de vele bemoedigingen, de ondersteuning in welke zin dan ook, jullie gebed, dat ervaren wij als zeer hartverwarmend.
Lieve groeten van Mirjam