Na een rustige nacht samen in het ziekenhuis, mochten we vanmorgen weer voor een daagje naar huis, ondanks dat Eva heel moe is en flink wat pijnstillers krijgt, vond ze dit natuurlijk weer geweldig, ze viel in slaap tijdens de reis, maar thuis was er, waarschijnlijk daardoor, de rest van de dag voldoende energie.
Opa en Oma maas kwamen op bezoek, we deden spelletjes en ook het met zijn allen thuis eten voelde als gewoon, maar toch ook weer als heel bijzonder, ook de cavia en Bop de hond werden natuurlijk weer volop verwend, en keken we een DVD van Amy haar musical optreden van enkele weken geleden, kortom een echte fijne dag.
Wat een contrast met de dag van morgen, dan hebben wij een gesprek met de radioloog, waarbij we uitgelegd gaan krijgen of en hoe Eva eventueel bestraald kan gaan worden, Dinsdag weer een Highdosis buikecho, waarover we einde woensdag middag verder geinformeerd zullen worden, is de Chemo deze keer wel aangeslagen? en op basis van welke kuren en middelen kunnen we nog verder? alles is extreem onzeker, de situatie rondom Eva is echt heel kritiek, al bijna 8 maanden vechten wij voor genezing en dat is nu echt heel zwaar.
Stap voor stap lopen we verder, de weg is en blijft heel onduidelijk en onze toekomst is slecht verlicht, toch voelt het vertrouwd, want we wandelen aan de hand van God onze vader, wat een ongekende kracht geeft hij ons, ook via heel veel mensen die als een muur om ons heen staan, mensen die wij voorheen amper kenden zijn er nu voor ons, zoveel gebeden, zoveel steun in wat voor vorm dan ook, al ruim 2300 kaarten ontvingen wij, ruim 65000 keer is er al naar deze site gekeken, dat gevoel van toch niet alleen zijn, dat geeft rust, dat geeft vertrouwen, dat komt van God onze Vader!
Wim
