Vrijdagmorgen mochten we ons om 10 uur weer melden op de poli van het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam, kort voor het vertrek thuis was Eva eventjes flink verdrietig, maar toen ik samen met haar weg reed, zag ik alweer een glimlach en zwaaide ze met een grote stoere glimlach naar Mirjam en Bop de hond, Die paar dagen thuis waren heel goed dat merk je en zie je aan alles.
De bloedwaarden waren goed, dus na de diverse controles en het weer opnieuw inbrengen van de Pac-naald, mochten we weer naar de afdeling Oncologie en werd Eva weer aangesloten aan de diverse pompen.
Samen met de verpleging op de foto nadat Eva weer On-line was, alle lijntjes zijn weer aangesloten
Nadat de eerste chemo weer was gaan lopen, wilde Eva graag naar Erwin, de pedagoog in de speelkamer, die wist uiteraard al dat we kwamen, en had al over de diverse knutsel dingen voor Eva nagedacht, ook speelde we een potje tafel voetbal, wat een contrast!, je begint aan een chemokuur, en toch ben je blij, en ga je lekker je eigen ding doen!
wat een mooie lach! logisch als je tot 2 keer toe van je vader wint!
Vandaag was er nog meer leuks, want we kregen in het ziekenhuis door KPN een gratis laptop en een gratis verbinding via Internet met Eva haar schoolklas en met thuis geleverd, fantastische ervaring, om online een camera te kunnen bedienen waarmee Eva kan rondkijken in haar klas, in kan zoomen op het schoolbord, en alles gewoon kan meehoren, en zelfs vragen stellen als of ze in de klas zit, in haar klas staat een 32″ beeldscherm waarop de kinderen en de leerkrachten Eva gewoon kunnen zien. Deze site is vrij van reclame, maar deze keer mag er toch echt gezegd worden dat KPN met WEBCHAIR hier mee wel echt laat zien hoe ze in de maatschapij staan (180 stuks in Nederland + support) petje af!
Samen met de instructeur de eerste keer live on-line met je klas. die daar overigens een lesuur duits voor moesten verzetten, iedereen was nog wat verlegen, maar met wat oefenen, wordt dit zeker een fijne aanvulling om er toch bij te zijn voor Eva
Maandag staat er weer een afspraak met de oncoloog, waarbij we meer gaan horen over de te volgen strategie, het bestralen, en of er een match is voor de beenmergtransplantatie, ook dit is weer een spannend moment, Eva is direkt al weer moe vanavond, en je ziet gewoon aan haar gezicht dat de Chemo al weer aan het werk is.
Als we dan toch over het ON-line zijn hebben, dan mogen we met al de positiviteit van deze week toch ook wel stellen dat de verbinding met God onze vader ook echt bestaat, wat een zegen dat er toch een reactie is op 1 van de de laatst mogelijke chemokuren, wat een fantastisch teken dat God er toch echt is voor ons, we kunnen dit niet genoeg vermelden, het is Hij alleen die dit voor ons kan aansturen, zijn weg is en blijft nog steeds lang, onbegrijpenlijk, en voor ons gevoel bijna onmogelijk, maar dit is voor ons wel een heel groot bewijs dat er voor onze Vader in de hemel niets onmogelijk is!
Ik wens jullie vanuit het ziekenhuis allemaal een HEERlijk weekend. (met de nadruk op de dikke 4 letters)
Wim