Bij het lezen van deze startzin, kan ik me voorstellen dat u denk ,nu toch echt even op de verkeerde site te zijn beland?, of waren het hackers die toch binnen kwamen op deze “beveiligde” site?
Niets van dit is waar, want gisteren kwam de gehele selectie van Feyenoord op bezoek in het Sofia kinderziekenhuis!
Strikt geheim gehouden, want anders staat de hal vol natuurlijk. Eerst werden ze door de stadion speaker, peter Houtman, 1 voor 1 voorgesteld aan alle kids, en kon je vragen stellen. Daarna gingen diverse spelers met kadootjes rond bij alle! patientjes, kwamen Roy Makaay en leroy Fer zelfs bij Eva op de kamer!! en kreeg ze van hun diverse Feyenoord troffeen. ( ondertussen verzamelde Sven en Amy zoveel mogelijk handtekeningkaarten van alle spelers, incl. die van de nieuwe trainer Mario Been, en gingen ze met de diverse “beroemdheden persoonlijk op de foto)
Wat een feest zo midden tussen alle zieken, prachtig initiatief, wat tegelijkertijd ook laat zien dat Topfit gezond, en vreselijk ziek zijn wel heel dicht bij elkaar liggen
Vrijdag was het voor mij de eerste keer dat ik Eva hoorde klagen, je merkt nu dat de Chemokuur diverse signalen doorgeeft, zoals pijn, en blaasjes in haar mond, we weten goed dat dit pas het begin is, toch hoop je dat dit haar bespaart blijft tegen beter weten in. (eten gaat nog steeds redelijk goed en dat samen met de sonde voeding is uniek)
Verder hebben we diverse spelletjes gedaan, waaronder het regenwormenspel, en voor wie dit niet kent het is een echte vakantie aanrader, s’avonds keken we, dicht tegen elkaar aanliggend, op bed nog een film, en hoe gek het ook moge klinken ,ik vond dat echt genieten! (een vriend die SMSte vanaf zijn vakantie en zich excuseerde, berichte ik dat dus terug) Ineens ligt de norm voor fijne momenten en plezier op een heel ander niveau, des te meer besef je waarover het in het leven eigenlijk gaat, en weten wij inmiddels maar al te goed wat gezondheid echt betekent!
Niet goed geslapen, weer door het feit waarover ik al eerder berichtte, namelijk de hoeveelheid van medicijnen die bijna ieder uur wel gecontroleerd wordt, of aangevuld, en dan ben je toch weer even wakker, geeft overigens niets, want we weten waarvoor we dit allemaal doen!
24 uur op, en 24 uur af , ( elkaar dus iedere dag afwisselen) is nu ons systeem, absoluut zwaar!, maar voor de planning van alles er om heen, het meest werkbaar, en kan je op de dag dat je niet bij Eva bent, toch “gewoon” aan de slag. Gelukkig steken er heel veel mensen helpende handen toe, want anders zou dit natuurlijk nooit kunnen.
Vandaag is Eva lekker zittend onder de douche geweest, ik hielp haar met haar haren wassen, en terwijl ik dit deed, bedacht ik me, dat het waarschijnlijk de laatste keer was, dat ik deze bos haar kon wassen en dat maakte mij oprecht verdrietig, kan je na gaan hoe ze dit zelf zal moeten gaan ervaren. Het is zeker dat haar haren terug komen, vaak zelfs met krullen ,dus dat is dan weer een fijn vooruitzicht.
Vanacht slaapt Mirjam weer hier, en ben ik samen met de andere kids thuis, ook voor hun is het een hele opgaaf zo heen en weer geslingerd te worden tussen alles en iedereen, waarbij alles moet wijken voor Eva en mag met trots vermelden dat ze daar heel goed mee omgaan, zelfs flink van profiteren als ze bij anderen zijn, want die leggen ze natuurlijk extra in de watten, en dat mag best!
Al met al,verloopt het zware kuren tot aan nu zonder grote zorgen, waarvoor wij dankbaar zijn, en zien hierin Gods handen die Eva dragen (terwijl ik dit schrijft ligt ze rustig te slapen wat dit alleen nog maar eens bevestigd) Vertrouwen in onze Heer op een weg die nog lang is, blijft onvoorstelbaar moeilijk, maar juist dit, is het enige echte waar het om gaat, dus leg ik wederom alles in zijn handen, en ervaar de rust die daar vanuit gaat, Amen
Wim