Vanaf vandaag is er een code blauw op Eva’s deur geplakt. Deze code staat voor absoluut verhoogde hygiene maatregelen, vooral voor het verplegend personeel. ( zij dragen aparte schorten, altijd handen wassen in de luchtsluis tussen de gang en Eva’s kamer en vooral geen verkoudheid of dergelijke bij je dragen, dit moet altijd direkt gemeld worden!)
Voor ons als ouders, en eventuele bezoekers, is het meest belangrijke om altijd je handen te wassen bij binnenkomst, schone kleren en zelf zorgdragen voor optimale hygiene, schorten en aangepaste kleding, zoals bij het personeel, is gelukkig niet nodig.
Tijdens de chemokuur neemt de weerstand tegen infectie’s en bacterien heel snel af, en vandaag waren de witte bloedlichaampjes dusdanig laag, dat dit soort maatregelen absoluut nodig zijn. Fijn bericht was dat Eva verder nog voldoende rode bloedlichaampjes had, nog geen transfusies nodig heeft, omdat ze nog steeds de sonde voeding goed verwerkt (wel moet ze af en toe even overgeven, maar dat is meestal tijdens het ingeven van medicijnen, wat een normale reactie is overigens)
Eva is ook heel moe en lusteloos, logisch als je bedenkt dat we vannacht weer slecht hebben geslapen, toch promoten ze hier dat ze zoveel mogelijk even moet blijven bewegen, zeer belangrijk voor haar fysieke gestel op lange termijn. Liggen en naar een boek luisteren of even een DVDtje lukt goed en daar tussendoor even een dutje, een spelletje of een muziekje luisteren
Gisterenavond waren (ome) Aart en (tante)Farida met Melvin en Dylan op bezoek, en dat was een hele leuke afleiding, fijn ook om te zien hoe natuurlijk de kids met elkaar omgaan, ook in deze omstandigheden (kunnen wij nog iets van leren!)
Gisteren is ons de status en de volgende fase in de behandeling van Eva verder toegelicht, wij wisten al wel van de kuren etc, maar uitgelegd krijgen dat je de komende 6 tot 8 weken zeker nog in het ziekenhuis verblijft, en dat even naar huis, er absoluut voorlopig niet inzit, komt hard aan! Wekenlang dag in dag uit wisselen, de ziekenhuislucht en het om de nacht slapen op een slaapbank met minimaal 4 a 6 keer per nacht wakker worden voor allerlei dingen, is een zwaar vooruitzicht, maar het moet! en brengt ons iedere dag dichterbij het einde van de kuren, Hoe lang nog? en hoeveel nog? blijft totaal onbekend, en hangt van heel veel dingen af, we laten het maar gewoon gebeuren.
De plafondplaat getekend door Eva zit er weer in, iedereen vond dat dit door Eva zelf ontworpen idee, heel mooi was geworden, en vanaf nu is liggend wachten op een echo in het Sofia weer heel wat leuker geworden! 
In voetbaltermen is al vaak gezegd dat de verdediging goed moet zijn, bij Eva is dat nu niet het geval, dus focussen wij ons ”gewoon” op de optimale tacktiek en de aanval, de aanval op een grote tumor die vernietigd moet worden, net als in voetbal, zijn er dan heel veel kansen, kansen waar wij met een positieve instelling en heel veel vertrouwen de wedstrijd gewoon mee gaan winnen!
Las gisteren op 1 van de vele kaarten die we ontvingen het volgende: Breng je zorgen maar bij God, hij is toch de hele nacht wakker. Met deze tekst op zak, weten wij dus zeker dat er altijd iemand voor ons klaar staat, als rusten, slapen of wat dan ook, even niet lukt!
Wim