Vandaag is de 2e kuur van Eva afgelopen, althans het ingeven van de diverse chemomiddelen.
De zware kuur tekent zich nu duidelijk zichtbaar af bij Eva, onvoorstelbaar moe, kan bijna niet meer zelf naar het toilet, eet nu zelf niets meer, en is continue misselijk, maar blijft hierbij toch dapper en ondergaat alles met een onvoorstelbare rust, geen echt geklaag en dat siert haar echt! ( zelfs de dokter gaf haar dit compliment)
Eva moet blijven bewegen, omdat ze anders fysiek veel te snel achteruit zou gaan en heeft ondanks dat ze een blauwe code heeft, waardoor ze geisoleert ligt op haar kamer toch begeleiding van de fysio (en Mirjam)! Er staat nu in haar toch wel krappe kamer, waar we nu noodgedwongen 24uur per dag verblijven, ook nog een hometrainer, een fiets, waarop Eva, onder aanmoediging van Mirjam, gisterenmiddag direct 3 Kilometer af heeft gelegd! ja u leest het goed, en vanmorgen nogmaals een kilometer, want het is tenslotte wel een kleindochter van de fietsenmaker.
Ook kwam Opa piet op bezoek, kon mooi met Mirjam meerijden en na de wissel met mij weer retour, ook dit is voor beiden leuk en het is toch ook bijzonder dat je 3e “opa” (want zo noemen wij hem) van 81 jaar bij jouw eventjes langs komt.
De tijd hier in het ziekenhuis vliegt voorbij, ondanks dat velen denken dat je er maar gewoon bij zit, of ligt, dat is zeker niet zo, haar rug masseren, kruik weer vullen, helpen naar het toilet, allemaal kleine dingen die het eigenlijk heel bijzonder en fijn maken, sterker nog, je vergeet hierdoor toch even dat Eva zo enorm ziek is.
Tussendoor de zaak en thuis, alles met moeite maar onder controle, uiteraard met de diverse hulp want anders zouden we het niet redden, want er is nog een hele lange weg te gaan.
Als laatste kom ik nog even terug op mijn opmerking van de dierenkaarten deze week, want ook iedere andere kaart is nog steeds heeeeeeeeel welkom!, we lezen alle kaarten iedere dag als eerste als we in het ziekenhuis komen, zowel de meegebrachte als de kaarten die hier aankomen. Het is bijna een ritueel en we genieten er echt van! ook voor mij en mirjam zijn de vele “mooie”(zo ervaren wij het) bemoedigingen, fantastisch fijn! Alle kaarten worden bewaard, want dit bewijst ons dat we niet alleen zijn in deze moeilijke tijd.
God bestemd, ik vertrouw daar echt op, maar wat zou ik graag de bestemming van Eva al weten! Ik bid voor haar, en voor ons, iedere dag, en dat geeft kracht om verder te kunnen. Bid u mee? vergeet dan ook de anderen om ons heen niet!
Wim