Vandaag hebben we een duidelijke “UP” zal ik maar zeggen.
Eva is fitter en doet weer dingen zelf, logisch want we zitten nu weer in een tussenfase van de Chemokuren, zeg maar een zogenaamde herstelfase.
Eva fietste ook gisteren weer zelf een kilometer en vanmorgen wordt mij telefonisch weer een snellere tussentijd genoemd op deze afstand! samen met Oma van Beuzekom geslapen, toen ik vroeg of oma goed voor haar zorgde? gaf Eva als antwoord, dat zij dat ook wel een beetje voor Oma deed, het is maar dat u het weet!
Voor ons was afgelopen weekend echt schrikken, ineens zijn er allerlei complicaties, waarvan je tot aan nu nog nooit gehoord had, dus voel je je daar echt heel onzeker van, gaat het zo hard bergaf? of is dit “normaal”? bij chemo, je weet het gewoon niet. Zoveel vragen die artsen wel beantwoorden, maar je wil zo graag veel meer weten, wat gewoon niet gaat, het blijft kanker, en het blijft chemokuren! iets wat zich niet in een standaard protocol laat zetten of herkennen.
Vandaag wisselt Mirjam met Oma (Opa Beuz chauffeurt) en kan ik op de zaak een flinke slag maken, want ook hier gaan wij door, met veel E-mail en Mobiel mag ik toch wel trots zijn op het feit dat we “gewoon” doordraaien, en alles toch min of meer aan de gang kunnen houden. Mirjam doet 2 nachtjes, want ik ben tussendoor ook nog even naar Italie, voordat daar de vakanties beginnen, moet er nog veel geregeld worden. Kids bij Opa en Oma Maas en alles is weer rond!, klinkt eenvoudig maar is voor ons een hele klus, om dit rondom “het bij Eva zijn” allemaal te regelen.
Gisterenavond was ik in de kerk, en sprak de Dominee, over de vaak grote “waarom vragen” in je leven, dat was de spijker op zijn kop voor mij! want die vraag stelde ik al vele malen, ook nu geen direkte antwoorden!. Zoals ik ook al eerder schreef, was het voor mij wel een bevestiging, dat het samen met God onze vader die je altijd hoort en ziet, komt tot een oplossing! Een oplossing waar je op moet durven vertrouwen, het is aan ons, om ook nu dankbaar te zijn!
Met dit in gedachte beginnen we aan de 5e week ziekenhuis, waar ze echt super voor Eva zorgen, dank U wel en Amen
Wim