Allemaal zijn we moe, van zolang rennen en heen en weren tussen ziekenhuis, thuis en de zaak, en juist nu ervaren wij hoe belangrijk thuis zijn is!
Gisteren morgen is Eva thuis gekomen voor minimaal een week, mits zich geen complicaties voordoen, wat is dat fijn zeg!, even geen vaste strikte planning, even alles rustiger aan regelen. Ook het weer helpt super mee, want we konden direkt s’avonds al buiten eten met zijn allen, iedereen is happy, zelfs de hond Bop blijft maar bezig om aangehaald te worden.
Het Chemo deel van de 4e lopende kuur is met de ruggeprik van afgelopen zondag ( die goed ging) klaar, en de rest van de medicijnen kunnen we “gewoon” thuis geven, ook blijft de sonde voeding in principe 24 uur per dag nodig en moeten we deze week heel voorzichtig zijn met besmetting en hygiene, want deze fase is wel de fase waarin het lichaam van Eva heel zwak is, overigens doet ze ons anders vermoeden, want als het even kan wil ze zelfs de telefoon aannemen en was ze gisteren in de tuin lekker aan het luieren, lekker liggen op de trampoline, maakt ze grapjes en zie je haar genieten, wel is ze daarna heel moe en moet ze dus veel rusten.
Ook vanmorgen was bijzonder, na een betrekkelijk rustige nacht, (we hadden maar 1 keer een alarm van haar sonde voeding), konden we met elkaar ontbijten en nog even genieten van het feit dat we alles rustiger aan kunnen doen
lekker even op de bank, niemand die ziet dat je je pyama nog aan hebt hoor!
Uiteraard wacht ook de zaak, na een wel heel drukke week met 2 beurzen, ( 1 in Belgie) en een door ons georganiseerd seminair tijdens 1 van deze beurzen, wacht er weer veel om opgevolgd te worden, en om afspraken verder te bevestigen, ook hiervoor zijn wij dankbaar, want het blijft een feit dat het heel veel bedrijven heel veel moeilijker af gaat op dit moment, het kan dus niet anders, dan dat ook hierin God voor ons bestemd, en zo voelt het toch echt, als worden gedragen, op het moment dat je zelf even niet meer kunt
Veel blijft medisch nu onverklaarbaar, en wij voelen echt de spanning van volgende week, een week waarin duidelijk moet gaan worden, wat de chemo kuren met de grote kanker tumor van Eva hebben gedaan, zou deze al weg zijn?, zou het voldoende aangeslagen zijn, zou het??????. Wij bidden echt dat het zo mag zijn, dat er genade en genezing voor Eva mag bestaan, of dat zo werkt hoor ik u nu denken? ja zo werkt het! althans wel voor ons, onze vader heeft al heel veel verhoord van dat alles, waar wij, met veel mensen om ons heen, om vroegen, hij hoorde ons roepen en gaf ons resultaten die medisch (bijna) niet kunnen, niet omdat wij dit verdienden, maar om jezus naam alleen, maakt hij dit onwaarschijnlijke waar.
Alleen al met deze gedachte, wordt het voor ons een super week, een week waarin we weer energie opdoen en moed verzamelen, om welke weg dan ook, met vertrouwen verder te kunnen lopen
Wim