Thuis zijn is fijn, een geeft al snel een beeld, dat alles goed gaat, ervaar zelfs mensen die denken dat we er bijna al weer zijn.
Helaas bewees een dag als gisteren ons maar weer eens waar we echt staan, Eva was heel moe en moest zelfs spugen, ook zat het haar flink tegen, omdat haar sonde slang verstopt was geraakt, deze moest er dus uit worden getrokken, door haar keel en neus en een nieuwe worden ingebracht, wat ook niet vanzelf gaat, overigens fijn om te ervaren dat thuiszorg en verpleging bereikbaar zijn, en er binnen hun mogelijkheden alles aan doen om Eva niet naar het ziekenhuis terug te moeten laten gaan
Eva huilde flink, en was enigzins bang voor het feit dat ze nu al terug zou moeten, want geen medicijnen in kunnen brengen is direct retour sophia ziekenhuis, maar nadat alles weer door Mirjam was geregeld, werd ze weer rustig, en kwamen er zelfs grapjes!, juist deze contrasten maken iedere dag onzeker, maar houden ons ook scherp op alles wat eventueel niet goed kan zijn
Vannacht allemaal weer goed geslapen, ik althans, voel echt de vermoeiheid en heb moeite om aan de dag te beginnen, wel is het heel fijn om zo bij elkaar te kunnen zijn, al die kleine dingen die normaliter zo vanzelfsprekend zijn, ervaren wij nu als heel bijzonder, en een geschenk waar we al heel lang niet meer op rekenden
Deze week, is tot aan nu, een week met heel veel fijne momenten, en wij vertrouwen er op, dat we dit tot minstens volgende week maandag gaan volhouden, de scan, en de uitslag van de week hierna, zijn een vooruitzicht waar we wel over praten, maar door de grote onzekerheid, eigenlijk even vooruitschuiven, we blijven uiteraard bidden om genezing en leggen ook deze grote onzekerheid in vertrouwen neer bij God onze vader, want wie op hem vertrouwd, krijgt rust! Ook al is en blijft de door hem gekozen weg voor ons totaal onbegrijpenlijk, zijn weg, is voor ons, en ook voor jullie, de weg met toekomst!
Wim