Gisteren is Eva op haar kamer volledig geisoleerd geworden, inclusief wij zelf, als we er zijn. ( er mag echt niemand in of uit) Er hangen dubbele blauwe kaarten op haar deur met heel veel instructies.
Omdat Eva gisterenmorgen ineens hele hoge koorts kreeg ( tegen de 40gr)is er er door de medische staf besloten haar omgeving totaal te isoleren, dit is echt heftig, want als ouders mag je nog wel haar kamer in, maar er absoluut niet meer uit, behalve om direct naar buiten het ziekenhuis te gaan, en dan nog met de diverse vereiste hygiene maatregelen. ( artsen en verplegend personeel komen alleen binnen met mondkapjes, speciale brillen? en moeten vooraf in de overdruk isolatiesluis een flink ritueel aan eisen afwerken)
Of dit de veel besproken mexicaanse griep is?, of toch zoals op de vele medicijnkaarten staat 1 van de Chemokuur bijverschijnselen? weten we nog niet, alle testen zijn met spoed naar het laboratorium gebracht en daar moet helaas in afgewacht worden
Het chemokuren zelf is niet stopgezet, maar het maakt Eva wel extra ziek en dat is zwaar om te ervaren van zo dichtbij, weer meer zorgen, weer meer onbeantwoorde vragen, weer meer…………ach laten we dit ook maar weer in de handen van God onze vader leggen, want wij hebben er zelf even de kracht niet meer voor.
Ons vertrouwen en positief zijn, wordt nu toch wel echt tot het uiterste op de proef gesteld, zeker als je bedenkt dat dit pas de eerste kuur is, van daarna nog minimaal 6 te gaan
Het veel besproken leven bij de dag, is nu toch echt wel een feit, het is nu 7 uur s`morgens, en ben al 2 uur op, omdat ik niet meer kon slapen, toch ga ik er “gewoon” weer een goede dag van proberen te maken, God mijn vader helpt tenslotte altijd!, al moet ik eerlijk bekennen dat ik vind, dat Hij het vele werk en de zorgen iets beter zou mogen verdelen, ongetwijfeld krijg ik een keer uitleg?
Wim