Vanmorgen zijn Eva en Mirjam teruggeweest voor een bloedwaarde controle in het ziekenhuis.
Verder is haar hartslag, bloeddruk en urnine onderzocht en was er even een kort gesprek met de Oncoloog, want de bloedwaarden waren zo minimaal dat ze eigenlijk tegen de waarden aanzit die bloedtransfusie nodig maken! Juist nu, een week na de Chemo zijn deze waarden zo laag dat Eva bij het minste of geringste blauwe plekken oploopt, eventuele (inwendige) bloedingen in haar darmstelsel stoppen bijna niet meer vanzelf, heel snel een besmetting oploopt etc.,ook nu weer schrikken, liever geen bezoek volgens de arts, en vooral oppassen geblazen met alles.
Eva zelf is onvoorstelbaar moe en ligt de gehele dag op de bank en heeft het koud, maar………….. een hele boterham met zelfs een beker melk ging er wel in tussen de middag ( laten we hopen dat het er wel in blijft) juist dit is zo belangrijk, want deze week moet ze aansterken en haar bloedwaardes moeten omhoog, anders kan ze 30 november niet aan haar 2e chemokuur beginnen, wat juist weer moet om het optimale schema te kunnen volgen
Vertrouwen, wachten, zoveel open vragen, hopen en bidden zijn moeilijk als je er zelf naast staat, zeker mijn karakter is er 1 van zelf doen en niet wachten op anderen, in het verhaal van Eva ligt het in de handen van God onze Vader, dat is heel vertrouwd, zeker voor ons, maar…………………twijfelen doe je ongemerkt toch.(ook al wil je dat niet)
Wim