Eva is vandaag weer een stukje fitter dan de afgelopen dagen, en dat is fijn om te zien.
lekker luieren op de bank
Vooral het eten en de sonde voeding zijn een flink probleem, maar thuis zijn, is en blijft toch een heel veel beter verhaal dan in het ziekenhuis.
Jammer blijft het dat Eva nog steeds zoveel moet overgeven en nog steeds heel moe is, en het was extra schrikken afgelopen dagen toen er ook een keer bloed mee kwam, later bleek dat haar spijsverteringskanaal dusdanig is verstoord en allemaal kleine wondjes heeft, overigens moeten we dit zeer goed in de gaten houden, want met haar huidige zeer lage weerstand, hersteld haar lichaam zichzelf bijna niet, deze en de komende 6 chemokuren zijn gewoon heel zwaar voor haar zeer verzwakte gestel, maar iets anders is er niet
Eva zelf blijft positief, maar was natuurlijk wel heel verdrietig dat ze zaterdag niet mee kon naar het verjaardagsfeest van Opa en Oma van Beuzekom ( die vierden hun 74ste verjaardag).
Komende week hopen we ook thuis te kunnen blijven ( wel maandag even voor een bloedtest naar het ziekenhuis) en zal Eva flink moeten aansterken om 30 november weer aan haar 2e chemokuur te kunnen beginnen, voor ons dus “rust”,als je daar teminste over kan spreken, want er gaat nog altijd geen nacht voorbij waarin we eens lekker kunnen doorslapen, onze regelmaat is gewoonweg verdwenen, dus voelt het, met name s`morgens, flink beroerd.
Wij proberen onverminderd positief met alles aan de slag te zijn en te blijven, ook al valt dat nu echt zwaar, we voelen ons ook echt gesteund door zeer veel mensen, onvoorstelbaar hoeveel kaarten we al ontvangen hebben ( Mirjam is begonnen met uitsorteren op naam) en de post blijft iedere keer weer een fijne verrassing, we krijgen er nooit genoeg van!
Voor ons zelf blijven de berichten van afgelopen week heel zwaar op onze schouders rusten, alles is zo onzeker, zo ver weg verwijderd van wat je graag zou willen horen, juist dat maakt het positief zijn heel erg moeilijk, alleen God onze Vader weet waar wij naar onderweg zijn, hij bepaald de weg in ons leven, daar vertrouwen wij echt op, maar wat zouden we graag zelf een stukje plannen.
Wim