Afgelopen maandag is Eva toch niet opgenomen voor de start van haar 3e kuur, jammer maar helaas waren haar waardes niet in orde, en ook de vele plekken in haar mond lieten opnieuw Chemokuren gewoon nog niet toe.
Uitstel is gelukkig geen afstel, maar het maakt ons wel heel erg onzeker, je wil zo graag exact de voorgeschreven kuur volgen, en ondanks de duidelijke uitleg van de Oncoloog dat het slechts richtlijnen zijn, voelde het als een tegenslag.
Positief is weer wel, dat Eva heel fit oogt, bijna overactief is voor haar doen, zeker als je het vergelijkt met de afgelopen weken ( ze had zelfs spierpijn in haar arm van de Wii die ze met haar broer en zus samen voor de sinterklaas hebben gekregen), vandaag weer aan het knutselen, de kerstspullen opgezocht, 2 kleine kerstboompjes opgetuigd, en samen met Oma Maas die weer eens een hele dag kwam werken, lekker genoten van het thuis zijn, even onbezorgd en nog niet denken aan de dag van morgen.
Op de stoel van de dokter, wachten op de 2e griepprik die we als gezin afgelopen maandag weer kregen
Woensdag gaan we opnieuw naar het ziekenhuis voor de diverse controles, en rekenen we erop dat Eva dan wel mag beginnen aan haar 3e kuur, ook nu weer spannend dus of de artsen deze keer wel groen licht geven
Wij bidden en vragen God onze vader ook nu weer om ons en de artsen hierin de weg te wijzen, ook nu weer leggen wij onze zorgen bij hem neer, durven vertrouwen op alles wat hij beloofd, is en blijft moeilijk, maar het geeft, hoe gek het ook klinkt, in iedergeval rust, en alleen dat al, ervaar ik als een bevestiging van zijn kracht.
Wim