Eva mocht gisteren morgen, toch wel onverwachts naar huis nadat haar 3e kuur er weer op zat.
Eva is tijdens deze kuur flink ziek geweest, overgeven en heel veel toiletbezoek, zijn een voor ons nu heel herkenbaar geheel geworden, toch blijft het iedere keer weer pijn doen om te zien hoe hard ze achteruit gaat tijdens het chemokuren. Wel was het deze keer goed merkbaar dat we met een grotere pauze tussen de vorige kuur waren gestart, want haar bloedwaarden waren ook aan het einde van de kuur gewoon goed, oogt ze fit, en dan mag je gewoon zo snel mogelijk naar huis.
Afgelopen week was wel extreem voor ons, eerst ik ziek, zo flink, dat ik, nadat ik zaterdag in het ziekenhuis gewisseld had met Mirjam, echt groen en geel zag van ellende, daarna kreeg Mirjam dit afgelopen maandagnacht in het ziekenhuis, en moest Oma van Beuzekom hals over kop opdraven, want ook Mirjam trok het echt niet meer en ook Sven had het te pakken. Toen we Eva op mochten halen, voelde alleen dat al weer als een geschenk.
Weer thuis, veel post lezen, kroelen met de cavia en een nieuw vest van tante Anneke
Volgende week woensdag terug voor controle, als alles goed blijft gaan, zoals we echt hopen, dan blijven we met de kerst thuis. 30 december nog een keer controle, en dan 6 januari weer een PETscan voor een status controle in Amsterdam. Dit betekent zonder bijzonderheden, dat we voor dit jaar niet meer Chemokuren, even allemaal tot rust kunnen komen (ook de zaak gaat een paar dagen op slot tussen kerst en oud en nieuw). Pas daarna wordt het weer heel spannend omdat we dan weer te horen gaan krijgen hoeveel kuren (en hoe zwaar) er dan nog moeten, maar vooral wat de resultaten van de afgelopen kuren zijn.
Voor nu dus nog enkele dagen druk druk druk tot aan de kerst, dan rust, en een kerstmis thuis, iets waar we enkele weken geleden absoluut niet op durfden hopen, de vrede, die we elkaar soms bijna vanzelfspreken toewensen tijdens kerst, is er voor ons nu 1 van vrede hebben met de situatie, en dankbaar zijn dat God onze vader ons dit toch maar mooi weer geeft, stap voor stap wandelen we door op zijn vaak onbegrepen weg, nu dan toch maar weer even met een mooi (voor)uitzicht.
Wim