Gisterenmorgen is er dan toch door de artsen besloten dat Eva aan haar 3e chemokuur (in de 2e serie) kon starten. Deze kuur is een week Chemo en dan weer spoelen en herstellen, waarbij de artsen verwachten dat het deze keer een moeilijke wordt.
Zowel de hoeveelheid plekken in haar mond en de diverse waarden waren op het randje, maar het volgen van de kuur kon eigenlijk niet langer worden uitgesteld, en hoe raar het ook mag klinken, wij zijn er erg blij mee, want hoe meer er afgeweken wordt van bekende schema`s, hoe moeilijker gegevens nog vergeleken kunnen worden met resultaten uit het verleden, en juist daaraan houden artsen zich ( internationaal) vast als leidraad
Voor ons weer een druk weekend, Mirjam moest weer alles regelen, want zelf kreeg ik het bericht toen ik nog in Italie zat, het blijft iedere keer zo`n groot contrast tussen werk en prive, s`middags nog in de regio Milaan voor de ontwikkeling van een nieuwe machine, en 4 uur later ben je weer in het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam en vader van een ernstig ziek kind, ( goed geslapen vannacht,we hebben een 2 persoons kamer met dus 2 normale bedden)
Kerstsfeer door het ziekenhuis verzorgd
Samen met papa aan tafel een woordspel spelen, gelukkig wonnen we allebei een keer
Eva is echt flink aangesterkt begonnen aan de kuur en dat merk je aan alles, grappen als je aankomt, op de computer MSNen, Popstars kijken tot half 11!! (commentaar als ik al wil gaan slapen) en eigenlijk geen last van de ruggeprik die ze gisteren voor de zoveelste? keer weer heeft gekregen, wel waren wij flink vervelend van een vergeten!? medicijn, die voor de echte Chemokuur ingegeven had moeten worden, Pas toen Mirjam diverse keren nadrukkelijk aangaf dat dit toch eerst moest, is er toegegeven dat het fout was gegaan, wat nu hersteld gaat worden direct na de kuur, hieruit ervaren wij, dat we toch echt heel goed moeten blijven controleren wat er allemaal met Eva gebeurt, ook ervaar je meer en meer dat je er inmiddels zoveel vanaf weet, en als je niet oppast, ga je je zelfs dus ergeren aan alle (kleine) dingen die fout gaan in een heel druk ziekenhuis
Komende nacht slaapt Mirjam weer een nachtje, en zijn tijdens het wisselen Amy en Sven er ook nog bij, morgen slaapt, als alles goed gaat Oma Maas een nachtje, en dan begint de (werk)week weer waarin we elkaar weer afwisselen, we vertrouwen er op dat we met kerstmis thuis kunnen zijn voor een paar rustige dagen, maar zoals er al zo vaak iets veranderde, lopen we daar maar liever niet te ver op vooruit.
Ook voor nu houden we ons vast aan de vele positieve dingen, en zijn we dankbaar dat we toch weer verder konden met de kuur, ons vertrouwen in God onze Vader is weer beloond, Hij geeft ons keer op keer weer toekomst!
Wim