Vandaag is het kerst, en wij verblijven in het ziekenhuis, helaas niet thuis bij elkaar met de familie of vrienden, zoals wel bijna iedereen deze dagen doet, maar toch vieren wij ook kerst, zij het wel flink aangepast.
Omdat Eva nog steeds flinke koorts heeft, wat met pieken soms oploopt tot bijna 40 graden, krijgt ze antibiotica en is men nog steeds op zoek naar de oorzaak, (deze keer is het een lastige) dit kan een een infectie zijn, maar ook een schimmel, beiden zijn normaliter voor ons mensen geen probleem, maar, als je zoals Eva totaal geen weerstand bezit, in de week na de Chemokuur, dan reageert je lichaam vaak heel heftig. Een zetpil onderdrukt de koorts vaak direct, maar het blijft heel belangrijk dat zij heel goed in de gaten wordt gehouden, want haar lichaam herkent heel veel problemen even niet zelf, dat zagen we eerder deze week ook, toen ze het ineens heel benauwd kreeg en zelfs even aan de zuurstof moest.
Verder zijn in de loop van de morgen de isolatie voorschriften flink aangescherpt, niemand zomaar even de kamer in of uit, mondkapjes en speciale wegwerpjassen voor het personeel, en is deze maatregel bijna vergelijkbaar met de situatie tijdens de mexicaanse griep, ook hier schrik je toch best weer even van
Toch is Eva wel positief, gisterenavond wel even flink gehuild toen ze besefte dat het naar huis gaan echt niet kon, maar daarna samen gekroeld en lekker rustig gaan slapen, en is ze vanmorgen lekker fris om te zien
kerstavond een "prive" koor op de gang wat speciaal voor Eva enkele liederen zong uit een speciaal voor kerst 2009 gemaakt boekje
Kerstontbijt op bed voor papa ( en we deden als of Eva door haar sonde voeding het zelfde kreeg)
Zo ziet volgens ons de kersvrouw eruit (alle zusters hadden zich zo uitgedost)
Vanmiddag komen Sven en Amy mee op visite, en als Mirjam dan weer een nachtje blijft slapen, worden wij vanavond nog eens flink verwend door Oma maas met ongetwijfeld teveel eten
Omgaan met teleurstellingen zoals deze kerst, was voor mijzelf ook weer even een flinke drempel, je voelt je zo leeg en alleen hier in het ziekenhuis, kerstavond of 1e kerstdag niet naar de kerk om te vieren waar het tijdens kerst echt om gaat, thuis draait alles om Eva en het ziekenhuis, bij elkaar zijn dat dan feiten die extra benadrukken wat er voor ons dit jaar ineens allemaal anders is, Wel zijn we door de zelfde boodschap verbonden, De zoon van God onze vader, geboren als mensenkind is gekomen om ons te redden, laten we dat als basis nooit vergeten!
Vrede, Gods zegen en een zalig kerstfeest gewenst voor jullie allemaal, “stiekem” wensen wij er deze keer voor onszelf ook rust en beterschap bij
Wim