Extra bestralen

Ook vandaag is Eva weer bestraald  (18e keer), dit zou voor het laatst zijn, maar waarschijnlijk mede door het uitstel van de Beenmergtransplantatie is er door de radioloog besloten er nog 2 keer aan toe te voegen.

Eva is nog steeds heel moe, en dat zie je ook aan haar, zeker ook omdat ze de laatste week iedere keer wel heeeeel vroeg op moet om naar Rotterdam te gaan, verder gaat alles volgens een herkenbaar patroon, van eten komt weinig, maar gelukkig blijft bijna altijd alle sonde voeding er gewoon in, dus ook dat geeft geen extra zorgen, wel ervaren wij nog steeds de zorgen omtrent het uitstel van de transplantatie, je kan gewoonweg niet de gedachte loslaten dat dit niet goed is, uitstel geeft, voor ons gevoel althans, ruimte aan de kankertumor om zich op welke manier dan ook weer te herstellen of om zelfs weer te kunnen groeien? wachten tot 12 april is lang!, overigens vind Eva dit fijn want daardoor is ze langer thuis, en ook dat is absoluut waar.

Over positief zijn gesproken!, Eva kreeg een kaartje opgestuurd voor een kraamfeest, wat helaas gehouden wordt als ze in het LUMC ligt, ze informeerde mij hierover als zo iets van “jammer dan”, wel vertelde ze er serieus achter aan dat het tot zeker 10 Juni ging duren in Leiden, maar gelukkig was ze dan 15 juni met haar verjaardag weer thuis, ik persoonlijk zie zoveel zorgen en problemen op ons afkomen, en Eva vertrouwd er gewoon dus op dat alles goed komt, had ik maar 50% van dit gevoel!

Vandaag was het ook een echte visite dag, eerst Tante Arina, mijn zus, die mee ging naar Rotterdam, begin van de middag Betty van Dam, die als vervolg op de ziekenzalving, 2 wekelijks langskomt, dit om de week afwisseld met onze Dominee Jan van Atten, samen bidden, samen even praten over en met God de vader, het lijkt voor sommigen een ritueel, maar dat is het niet!, het is fijn en zelfs een noodzaak, want alleen als je (oprecht) vraagt dan krijg je, Ook de Here Jezus was hiervan overtuigd en droeg deze boodschap helder over aan zijn volgelingen, Wij ervaren dit dan ook als een stuk gereedschap en een houvast voor in de toekomst, wat zich met niets anders laat vergelijken

Later op de middag kwamen ook nog Willie Vonk en haar dochter Dorien een bakkie doen, en ons als gezin steunen. (zij waren er getuige van dat ik met een nat pak thuis kwam, omdat ik een hoogwerker eventjes iets te ver boven het water liet zwenken en er vervolgens in terecht kwam :-))

Zoveel kaarten, zoveel medeleven, zoveel steun van heel veel mensen, onvoorstelbaar is en blijft dit voor ons, ook na toch alweer zo`n lange tijd van ernstig ziek zijn, staan we er niet alleen voor, maar worden we heel vaak gedragen, juist op momenten dat het ons (bijna) niet meer lukt en dat is heel fijn!

Zaterdag is de “doe een wens dag”, we kijken er echt naar uit, en hebben inmiddels al heel wat af gefantaseerd wat er allemaal voor ons georganiseerd gaat worden, ik hou jullie zeker op de hoogte!

Wim

Comments are closed.