Helaas is het weekend verlof weer om, en hebben we ons weer gemeld in ons ” Genezings Hotel” te Rotterdam.
Wat is een weekend snel voorbij, als je eigenlijk niets hoeft te doen, toch wel veel wilt doen, en tussendoor ook nog aan de medicijnen moet, en niet te vergeten ook nog moet rusten.
Heerlijk genoten we van het feit, dat we even helemaal niet aan “echt ziek zijn” hoefden te denken, frisse lucht thuis, niets echt plannen en vooral geen ziekenhuis om ons heen, klinkt voor veel mensen als een gewoon weekend, maar voor ons zijn dit nu ineens hele bijzondere momenten, die helaas zeer zeldzaam zijn.
Vrijdag heeft Eva als allereerste met Bop (de hond) geknuffeld, en is ze zelfs even op de fiets! naar de SPAR gegaan (is maar 200 mtr, maar toch!). Verder kwam Marlotte, Eva’s vriendin, op visite die eigenlijk die dag al naar Rotterdam zou komen, maar nu een “thuiswedstrijd” had, en natuurlijk kwam ook (tante) Annelore met Tessa en Luuk even langs. s’Avonds lekker met zijn allen ouderwets gegeten aan de keukentafel, ook dat was wel even geleden zeg! en uiteraard lekker gaan slapen in je eigen vertrouwde bed.
Eva lekker met Bop in de tuin
Zaterdag morgen hadden we de eerste verrassing, voor ons totaal onverwacht kregen we ontbijtservice aan huis bezorgd toen we nog op bed lagen! Alle collega’s van de zaak hadden dit voor ons geregeld, het leek voor ons wel vakantie, zo uit bed ontbijten en niet eens eerst verse broodjes moeten gaan halen, fantastisch!
S’middags naar Schoonhoven, waar Sven en ik samen aan een 5 Km hardloopwedstrijd meededen, en de meiden gingen shoppen, wij hadden 26 min. en 11 seconden nodig om aan de finish te komen, een scherpe tijd voor Sven en dat ook nog eens als jongste deelnemer. Overigens in deze betrekkelijk korte tijd wisten de dames geld uit te geven, maar ja wat maakt het uit, als je al je vakantie geld nog over hebt. Nog lekker even bij Opa en Oma Maas op visite, pizza’s gekocht, filmpje gehuurd voor s’avonds en toen weer een lekkere nacht slapen zonder al die alarm bellen van het ziekenhuis (o.k., 1 keer moesten we de voedings zak wisselen).
Zondagmorgen te lang uitgeslapen! en dus bijna te laat voor de kerk. Jawel, we gingen lekker met zijn allen naar het huis van God onze Vader die ons dit heerlijke weekend gaf. Het moet bijzonder voor Eva zijn dat er ook voorbede was voor haar, terwijl ze zelf kon mee bidden en danken voor dit mooie moment, zelfs het kinderlied leek voor Eva gezongen te worden, zo pakkend, zo hardop mogen en kunnen zingen dat onze Heer zo groot is en dat ook nog eens in canon!
Samen in de kerk, de rugzak met de sonde ging gelukkig niet piepen
Uit de kerk lekker een bakkie doen bij Opa en Oma van Beuzekom, zelfs chippies eten, bijna als of we nooit anders deden, s’middags lekker lui thuis, kaarten gemaakt, en nog maar eens kroelen met Bob, spullen pakken, want er moest weer heel veel mee naar het ziekenhuis.
Als je dit allemaal zo leest, zou je bijna vergeten dat deze site jullie informeert over het ziek zijn van Eva, maar…na het eten kwam ineens bij ons allemaal het besef dat we weer weg moesten. Groot verdriet bij vooral Eva en Sven, dikke tranen en echt niet meer terug willen, want we beseften allemaal op onze eigen manier dat de 4e kuur morgen weer gaat beginnen, weer heel ziek worden? weer spugen? weer????? allemaal gedachten die verdrietig maken, en een abrupt einde maakten aan een heel fijn weekend thuis.
De komende 4e kuur is extra spannend, want daarna zal er weer gekeken gaan worden naar de resultaten en de status van de kankertumor. Weer 2 á 3 weken van grote onzekerheid, je moet vertrouwen op goed nieuws, maar in je achterhoofd spookt continu de twijfel, het kuren verloopt zo goed volgens schema, het snelle herstel is medisch gezien bijna onmogelijk (toen de artsen dit zeiden, bedacht ik mij dat zij dan toch de onbegrensde mogelijkheden van God onze Vader niet meerekenden in hun statistieken) geeft dit ook de kankercellen geen extra energie? veel onbeantwoorde vragen die het voor ons extra moeilijk maken, maar zoals ik hierboven al vermelde, we gaan er voor! waarvoor? nou gewoon, genezing van Eva. Wij (mogen) vertrouwen op het woord van God, waarin hij keer op keer beloofd voor ons te zullen zorgen als wij in alles durven vertrouwen op hem, het is menselijk niet eenvoudig deze “simpele” boodschap als basis toe te passen als je kind zo ziek is, het geeft je niet alleen ongekende rust, maar vooral uitzicht op een mooie toekomst!
Wim