Na een flinke periode van stilte op de site (het lukte mij gewoon even niet) hierbij weer een update van de situatie.
Eva gaat goed, is wel vaak moe , maar is de afgelopen week alle dagen een paar uur naar school geweest. Het opstarten van de dag valt haar niet altijd mee, maar alles rustig, stap voor stap, maakt het gewoon mogelijk dat ze in de loop van de dag enkele lesuren kan volgen ( zelfs een 10 voor Duits, dus het huiswerk maken geeft wel resultaat!)
Eva is vrijdag zelfs met haar klas op excursie geweest naar Zeeland, rolstoel mee, wat vooraf wel enige discussie gaf, maar samen met haar mentor, en de positieve houding van alle klasgenoten die enigzins jaloers waren omdat zij moesten lopen, was het toch een hele fijne dag,en je ziet gewoon aan haar wangen dat dit echt goed voor haar is.
Amy net als haar grote zus ook met een leuke muts, je ziet bijna geen verschil toch?
Slapen gaat nu zelfs zonder sonde voeding, nadat we van de week toch echt konden zien op de weegschaal dat Eva flink was gegroeid, logisch want het “gewone” eten (en snoepen!) gaat goed, en als je dan s`nachts ook nog eens door eet, middels sonde voeding, dan sterk je lichaam snel aan, en in afwachting van komende maandag is besloten met de sonde voeding te stoppen, eindelijk eens geen wekker of alarm midden in de nacht voor 1 van ons, wat overigens niet betekent dat we nu wel goed slapen, want het totale ritme is verstoord de afgelopen maanden, dus liggen we vaak midden in de nacht ineens uren wakker, wat s`morgens het opstaan alleen maar zwaarder maakt.
Aanstaande maandag hebben we weer een afspraak in het sophia kinderziekenhuis, weer is het spannend, want nu gaan we te horen krijgen wat alle onderzoeken van de afgelopen weken hebben opgeleverd, waar staan we?? is alles echt weg? hoe gaat de controle de komende maanden lopen?, kunnen we stoppen met de altijd nog grote hoeveelheden medicijnen? en misschien wel de belangrijkste vraag : wat is de schade in Eva`s lichaam opgelopen door de zware Chemokuren? nog steeds opgezette lymfklieren? vragen, vragen, heel veel vragen! waarmee wij allemaal rondlopen en die de situatie voor ons toch weer heel onzeker houden.
Vertouwen en positief zijn is altijd ons motto geweest, je moet door met de dagelijkse gang van zaken, je moet verder durven denken dan alleen komende maandag, Samen met de vele lieve mensen om ons heen en ons vertrouwen in God onze vader, die voor ons wonderen liet gebeuren, blijven wij overeind, redden we het toch om de de draad langzaam weer op te pakken, maar wat zijn we moe, wat zijn we uitgeput.
Gelukkig staat het weekend voor de deur, even gas terug, even alles op een rij zien te krijgen, kids hebben herfstvakantie, dus ook voor volgende week, thuis althans, een week zonder moeten, en dat is echt hard nodig!
Ik sluit af met jullie allemaal een HEERlijk weekend te wensen, met wederom de nadruk op de eerste 4 letters, want juist Hij gaf ons dit fantastische resultaat, laten we daar met zijn allen dankbaar voor zijn en blijven!
Wim