Dit is het enige en juiste woord voor de huidige situatie.
Bij Eva is gelukkig haar handinfuus er weer uit, en loopt alles weer via de port-a-cat, voor diegene die dat niet meer weten, dit is een aansluiting welke operatief enkele maanden geleden is ingebracht aan de rechterzijde van haar borstkas, waardoor het vele prikken en inbrengen van medicijnen veel gemakkelijker gaat.
Eva is nu weer van de morfine pomp af en heeft nog best veel pijn van de afgelopen dinsdag uitgevoerde operatie, maar er wordt zachtjes al wel gesproken over naar huis gaan.
Wel zat er vanmorgen bloed in haar Urine, en juist dat moet natuurlijk eerst weer worden uitgezocht, dus ging de rem er direct weer op
Eten gaat nog niet echt goed, de ontlasting na de operatie was al wel op gang gekomen, belangrijk, want ook al was het maar een klein stukje dunne darm wat o.a is verwijderd, het onderbreekt toch een complex geheel van haar spijsvertering
Voor ons nog steeds een moeilijke tijd, alles is onzeker met heel veel open onbeantwoorde toekomst vragen, voor je gevoel wel duizend! zeker is dat we voor volgende week woensdag geen verdere uitslag of planning te horen gaan krijgen, de oncoloog gaf dit vandaag zo duidelijk aan.
We blijven vertrouwen, we proberen positief te zijn, maar wat is dit een beproeving, je wil zo graag horen dat het de goede kant op gaat, maar …………je weet tegelijkertijd dat de weg nog heel lang zal zijn
Komende nacht ga ik weer slapen, eerst nog even lekker met Sven en Amy naar Eva toe, dit ervaart Eva echt als heel fijn, dat was ook gisteren zo toen Petra en Marlotte mourik ( haar vriendin + moeder) er een poosje waren, even weg van alle doktoren, en gewoon kletsen en giechelen, het breekt de dag en maakt eigenlijk iedereen even blij.
Bidden en vragen om duidelijkheid voor de toekomst is wat we blijven doen, ik weet dat heel veel mensen dit ook dagelijks voor ons doen, juist dat is extra nodig als het ons (zoals nu) even niet lukt.
God onze vader zorgt voor iedereen die in hem geloofd en dit ook onvoorwaardelij durft/doet. Echt geloven en vertrouwen is heel moeilijk, zeker nu, maar niet geloven en niet durven vertrouwen maakt in mijn beleving alles pas echt onmogelijk. dus kiezen wij voor de “gemakkelijkste” weg, een onbekende weg , een onbekende toekomst, maar wel in de handen van onze Vader die alles uiteindelijk bestemd. Durft u deze weg ook met ons mee te lopen?
Wim