Vandaag moeizaam gestart aan de dag, ondanks de heerlijk verfrissende buien van gisteren hebben we toch niet rustig geslapen. Eva was moe en heeft pijn en het doet zeer te moeten ervaren dat we echt veel rustiger aan moeten doen met nog meer regelmaat.
Oma Maas was er al vroeg, (komt altijd bij ons op dinsdag en dat is nu extra fijn) met de auto, dus opa moet komen lopen vandaag, maar ja dat doet hij graag, en als beloning begreep ik, mag hij vanavond mee naar de musical van groep 8 want die staat voor vanavond op de planning. Extra bijzonder voor ons want wij gaan met 4 opa`s en oma`s en dat kan bij velen al niet meer.
Eva doet vandaag dus heel rustig aan, een extra pijnstiller en dan rekenen we er nu nog steeds mee dat ze er gewoon staat vanavond, even zonder zorgen, samen met je klas van de afgelopen jaren laten zien dat je nu toch echt de grootste bent. Samen een goed geoefende musical opvoeren voor familie en vrienden dat is een afsluiting die niet meer weg is te denken aan het einde van het laatste schooljaar.
Wie nu denkt daar ga ik ook heen heeft het mis! alleen VIP`s en daar ben ik natuurlijk ook een van! hebben entree, en mogen uitbundig genieten van dit spektakel, voor ons extra bijzonder en in groot contrast met wat er morgen gaat komen.
Zoveel vragen, zoveel zorgen en toch fijn dat ons deze dag weer zo gegeven wordt.
Wachten op een bus, al is het maar 10 minuten, duurt al heel lang, dat weten we denk ik allemaal, wachten op de komende dagen ervaar ik als iets onwerkelijks, waarvan je weet dat het er toch echt aankomt, juist mijn karakter is er geen een van afwachten, maar doen, en in deze situatie moet je afwachten op dat wat allemaal staat te gebeuren. Extra fijn en rustgevend zijn dan de vele kaarten en oprechte steun die wij dagelijks in onze brievenbus en ook persoonlijk mogen ontvangen.
Het kan niet anders dan dat God onze Vader ziet en hoort wat hier gebeurd, zijn weg begrijp ik nu zeker even niet, dus hou ik me vast aan het vertrouwen waarover ik gisteren schreef.
Als laatste voor nu wil ik vragen deze informatie aan iedereen door te geven die graag met ons mee (wil/kan) leven.
Wim