Archive for juli 16th, 2009

Het was vandaag moeilijk voor Eva

donderdag, juli 16th, 2009

Vanmorgen was Eva goed uitgeslapen, ondanks dat we naar mijn beleving 5 tot 7 keer eruit moesten om te plassen.

Eva heeft nu diverse infusen en krijgt dag en nacht flinke hoeveelheden medicijnen, wat resluteert in heel veel naar het toilet moeten, dit alles moet worden opgevangen op een po, om de reactie op medicatie goed te kunnen volgen.

Kort na het ontbijt en na lekker opgefrist te zijn in de badkamer mocht Eva voor het eerst naar de zgn. speelkamer. We waren er goed en wel, of al haar medicijnen en onbijt kwamen eruit, inclusief haar neus sonde. Deze komt dan mee tijdens het overgeven uit haar mond en moet dan ook nog eens terug getrokken worden door haar neus! Dit leverde bij haar heel veel verdriet op, ook omdat deze sonde dan weer opnieuw via haar neus en keel  ingebracht moet worden tot in haar maag (wat voelde ik me weer hulpeloos, want je kan niets anders dan haar troosten).

De nieuwe sonde inbrengen ging met enige moeite, maar was er toch weer sneller in dan Eva van te voren had bedacht. Wel levert dit pijn in je keel op, en vooral angst om hem de volgende keer weer uit te spuugen en moeten we oppassen dat ze zich niet tegen alles gaat verzetten(komt bij dat de diverse medicijnen haar ook snel boos en opstandig maken).

Om afleiding te vinden regelde de pedagoog een DVD en ging ze tussen de middag fijn slapen, en daarna zie je direkt dat ze rustiger wordt. Wel merk je steeds duidelijker dat ze zelf ook echt beseft dat ze heel ziek is en dat ze daar mee worstelt.

Na de rust kwamen Opa en Oma van Beuzekom, de eerste keer, dus ik haalde ze op bij de ingang. Eva was blij dat ze er waren, ze hadden alle post (weer heel veel, fantastisch gewoon!) en enkele kadootjes bij hun. De verrassing was dat we op advies van de Fysio even los mochten van alle slangen en naar buiten! Dit bewegen is een must, want al na enkele weken in je bed functioneer je stukken minder en wordt herstel alleen maar zwaarder en dat willen ze uiteraard voorkomen.

Samen met Oma op de tuinbank

Het klinkt als heel wat, maar met moeite liep Eva een paar honderd meter en lag ze na 10 minuten zeer vermoeid in het gras Nu zie je al direct hoe zwak Eva is en hoe hard ze ingeleverd heeft, en dat alles in slechts een paar dagen.

Ik wordt er zelf bang van, als ik er aan denk dat het echte zware kuren nu nog moet gaan beginnen.

Toen we Eva weer in haar rolstoel naar haar kamer hadden gebracht, en ze weer even had gedut, leefde ze weer op en vertelde ze voluit over de mogelijkheden van hoofddoekjes en haarstukjes die wij een dag eerder gedemonstreerd hadden gekregen. Fantastisch was het om te zien dat het hoofd van mijn vader toch wel het ideale demonstratie model was, en zoals u kunt zien op de foto het staat zelfs hem goed! Voor Eva een overwinning die ze zelfs al durft te delen met mensen die van haar houden.Opa met hoofddoekje als test persoon

Zelf slaap ik hier nu voor de tweede nacht achter elkaar, en was het fijn dat ik, omdat er bezoek was, even kon gaan hardlopen (ja collega lopers ik probeer het wel bij te houden) Toen ik zo dwars door het centrum van Rotterdam aan het rennen was bedacht ik me dat ik  tot voor een maand geleden altijd dacht waarom toch lopen mensen in druk verkeer hard, en waarom zoeken ze niet even een rustigere plek op? Wachten voor stoplichten en af en toe even door rood om de gang er in te houden maakte het uiteindelijk toch een lekkere training, kop in de wind en verder even helemaal niets, is iets wat ik nu extra ga waarderen want het zal ongetwijfeld zeldzamer gaan worden.

Nu, aan het eind van de dag, besef je weer dat er morgen heel veel meer duidelijk gaat worden, dit maakt me onrustig, want je hoopt zo op geen uitzaaiingen, je kan je zelfs niet voorstellen wat extra zware en langer kuren nog meer gaan vernielen, bij deze mooie meid waar ik echt zielsveel van hou. Nu besef je pas echt wat houden van je eigen kind(eren) in de praktijk betekent.

Wat de uitslag ook mag zijn, wij vertrouwen op de artsen die met wijsheid van boven vol overtuiging werken aan genezing van Eva. Hoe zwaar het ook nog mag worden, ik leg dit voor nu neer bij Mijn Vader in de hemel en vertrouw er op dat hij minstens zoveel van Eva houdt als wij en dan komt het gewoon goed!.

Met dat in mijn gedachten en mijn bijbel naast me denk ik toch rustig te kunnen gaan slapen.

Wim