Website van Eva van Beuzekom

Vandaag hebben we een duidelijke “UP” zal ik maar zeggen.

Eva is fitter en doet weer dingen zelf, logisch want we zitten nu weer in een tussenfase van de Chemokuren, zeg maar een zogenaamde herstelfase.

Eva fietste ook gisteren weer zelf een kilometer en vanmorgen wordt mij  telefonisch weer een snellere tussentijd genoemd op deze afstand! samen met Oma van Beuzekom geslapen, toen ik vroeg of oma goed voor haar zorgde? gaf Eva als antwoord, dat zij dat ook wel een beetje voor Oma deed, het is maar dat u het weet!

Voor ons was afgelopen weekend echt schrikken, ineens zijn er allerlei complicaties, waarvan je tot aan nu nog nooit gehoord had, dus voel je je daar echt heel onzeker van, gaat het zo hard bergaf? of is dit “normaal”? bij chemo, je weet het gewoon niet. Zoveel vragen die artsen wel beantwoorden, maar je wil zo graag veel meer weten, wat gewoon niet gaat, het blijft kanker, en het blijft chemokuren! iets wat zich niet in een standaard protocol laat zetten of herkennen.

Vandaag wisselt Mirjam met Oma (Opa Beuz chauffeurt) en kan ik op de zaak een flinke slag maken, want ook hier gaan wij door, met veel E-mail en Mobiel mag ik toch wel trots zijn op het feit dat we “gewoon” doordraaien, en alles toch min of meer aan de gang kunnen houden. Mirjam doet 2 nachtjes, want ik ben tussendoor ook nog even naar Italie, voordat daar de vakanties beginnen, moet er nog veel geregeld worden. Kids bij Opa en Oma Maas en alles is weer rond!, klinkt eenvoudig maar is voor ons een hele klus, om dit rondom “het bij Eva zijn” allemaal te regelen.

Gisterenavond was ik in de kerk, en sprak de Dominee, over de vaak grote “waarom vragen” in je leven, dat was de spijker op zijn kop voor mij! want die vraag stelde ik al vele malen, ook nu geen direkte antwoorden!. Zoals ik ook al eerder schreef, was het voor mij wel een bevestiging, dat het samen met God onze vader die je altijd hoort en ziet, komt tot een oplossing! Een oplossing waar je op moet durven vertrouwen, het is aan ons, om ook nu dankbaar te zijn!

Met dit in gedachte beginnen we aan de 5e week ziekenhuis, waar ze echt super voor Eva zorgen,  dank U wel en Amen

Wim

Haar nierfunctie is totaal van slag door de chemo, hierdoor is haar bloeddruk veel te hoog (met name haar onderdruk) en krijgt ze door alle bijverschijnselen heel veel extra medicijnen toegediend, en juist van dit alles bij elkaar is Eva vreselijk moe en is echt alles teveel.

Het wordt je verteld, je weet dat het gaat gebeuren tijdens de chemokuren, maar nu je Eva iedere dag achteruit ziet gaan, voelt het echt als iets onmenselijks, je wil zo graag horen dat het goed gaat, en dat de 2de kuur rustig verloopt, dat het toch positiever is dan dat je als informatie kreeg, maar het is helaas niet zo, en dat doet pijn.

Even overeind in bed met het nieuwe T-shirt van Ome Jan en tante Margot + family uit Canada (Smile!)

Slapen gaat slecht, en dat is dan direct ook een probleem voor diegene van ons die bij Eva slaapt, zo vaak even wakker, zo vaak even helpen is fijn om te doen, maar is voor mij althans nu echt voelbaar zwaar aan het worden. Vandaag slaap ik weer hier, en morgen Oma van Beuzekom een nachtje, even rust voor ons, en ook voor de andere kids thuis een “normale” dag, en natuurlijk ook eens even goed bijpraten want daar komt heel weinig van terecht tijdens het wisselen.

Weer een week verder, en weer heel veel medicijnen, maar we komen dichterbij ons doel, het lijkt nu nog zover weg, zelfs bijna onmogelijk, maar we gaan gewoon nog steeds voor genezing zonder twijfel!

Onvoorstelbaar veel mensen steunen ons, de meesten houden voldoende afstand, zodat wij voor zover mogelijk ook thuis rust vinden, toch is af en toe een “spontaan’ gesprek ook nodig,  u merkt vanzelf wel als we daar even aan toe zijn.

Samen met God onze Vader wandelen wij verder, een zware, onduidelijke en moeizame weg heeft hij voor ons uitgestippeld, met hobbels en zelfs valkuilen, regen en storm, maar toch, door simpel te vertrouwen op zijn keuzes kan het niet anders dan dat Eva gespaard blijft en wij uiteindelijk toch veilig op onze bestemming komen.

Welke bestemming ik hier bedoel? vraagt u zich nu af, ik weet het ook niet, maar vraag het gewoon aan God, en als u dat dan doet, zult u ervaren dat het rust geeft, bid dan ook voor Eva, want die heeft uw steun nu het echt hard nodig!

Wim