Website van Eva van Beuzekom

Nadat Eva vandaag nog een 2e ruggeprik heeft gehad mocht ze naar huis in de loop van de middag, Oma Maas had dus de “eer” om als laatste nog een nachtje te hebben geslapen, want zoals het er nu allemaal uitziet, is het kuren in het ziekenhuis afgelopen ( wel moeten we de komende 2 weken thuis met diverse medicijnen de 5e kuur afmaken)

Een mooi versierde voordeur bij ons thuis

Ook het hek op de oprit door mijn zus en zwager

Het vertrek uit het ziekenhuis gaat echt met de stille trom, je zou zoveel mensen willen bedanken, er staan zoveel vragen nog open, en voor dat alles was geen tijd, nieuwe patienten, een volle afdeling, en het toch weer onverwachte verdwijnen van de blauwe kaart, geven je gewoon geen tijd om echt te beseffen dat het voor wat betreft chemokuren de laatste keer was, terwijl ik het schrijf verschijnt weer het kippenvel op mijn armen, want het is nog steeds een fantastisch fijn gevoel om te mogen vertellen dat de kankertumor weg is

Wij zijn allemaal nu heel moe, je ervaart nu pas echt dat je aan het eind van je latijn aan het lopen was, er moet nog zo heel veel onderzocht worden, waarover we de komende weken veel meer duidelijkhied hopen te krijgen, ook hierin leven we met veel onzekerheid, maar dat voelt zo anders, zo veel minder zorgelijk, zoveel gemakkelijker? ach……. ook nu weer, gaan wij samen met onze vader in de hemel, door met de reis die hij voor ons gepland heeft, dus ook nu gaan wij weer positief en met vertrouwen op zijn daadkracht de toekomst (van ons allemaal) tegemoet

Rust vinden, anders dan voorheen, zijn nu onze eerste behoeften, ik hou u de komende weken zeker op de hoogte, al zal het niet meer zo frequent zijn als tot aan nu

Wim

Vandaag mag ik gelukkig weer een nachtje slapen bij Eva, het klinkt mischien wat vreemd, maar eergisteren was Martine ons oudste nichtje er ( dochter van mijn zus Arina), afgelopen nacht Oma van Beuzekom, en het lijkt bijna als of iedereen nog een keertje wil, want we zijn echt met de laatste kuur bezig!

Op dit moment nog steeds een fantastisch gevoel en in groot contrast met de afgelopen maanden van onzekerheid. Vooral het niet weten of alles goed kon komen, de grote zorgen en het absoluut niet weten van hoe lang is een totaal ander verhaal, dan waaraan we nu zijn begonnen. Onbeschrijfelijk eigenlijk wat voor last er van onze schouders is weggevallen en het is nog steeds, voor mijn gevoel althans, een te mooi verhaal om waar te kunnen zijn, maar het is zo!

De tumor is weg, een beter resultaat van deze zware chemokuren bestaat er niet. Ook de 5e kuur laat zijn sporen zeker na, maar we kunnen nu weer bouwen aan een toekomst. Een toekomst overigens met veel vragen en zorgen, vragen vooral over de schade die deze chemo heeft aangericht in Eva’s lichaam. Juist ook de gezonde delen zoals nieren, haar darmen, haar gehoor en haar hart, zijn hard aangepakt. Er moet dus nog heel veel onderzocht worden, en dat zal nog heel wat kilometers op de teller opleveren richting het ziekenhuis. Ook de nacontroles en de grote kans (25%) dat ze dit binnen 1 jaar weer terug krijgt, is een zorg waar wij wel mee moeten leren omgaan. Toch gaan wij ook hiermee weer positief aan de slag, want het betekent feitelijk dat 75% het nooit meer terug krijgt en dat klinkt heeeeeeel veeeeel beter.

Wat zijn we moe, en wat zijn wij als gezin toe aan rust, want ook bij ons hebben deze kuren heel veel diepe sporen nagelaten. Het lukt ons bijna niet meer om dagelijks aan de slag te gaan, maar het moet. We zien duidelijk licht aan het einde van deze donkere tunnel, het zal nog een flinke tijd gaan duren tot dat alles weer “normaal”  is. 1 ding is al zeker, het heeft ons leven voorgoed veranderd.

Vandaag met Eva lekker even bijgepraat, een spelletje gespeeld (ik won natuurlijk ), en samen even TV kijken.

Samen lol hebben bij een spelletje regenwormen

Wat is het fijn om dit soort momenten te kunnen ervaren, nog steeds krijg ik kippevel op mijn armen als ik aan iemand vertel dat Eva het gevecht met de tumor heeft gewonnen, dat God onze Vader, die alles bestemd, voor ons deze keuze heeft gemaakt.

Las vandaag op een kaart de volgende tekst:  duizend, duizend maal o Heer, zij u daarvoor dank en eer! ik  kan en wil er niets meer aan toevoegen, alleen het getal duizend verander ik in mijn gedachte direct in een miljoen, en dan nog, drukt het niet uit hoe dankbaar wij zijn met deze uitslag…..!

Wim

Vandaag kwam de zaalarts het slechte nieuws vertellen dat de blauwe kaart voorlopig op Eva’s deur moet blijven hangen. Na opnieuw een bloedtest te hebben afgenomen zijn de bloedwaarden (neutros) van Eva zeer laag en verwachten we pas verandering na afloop van de chemo kuur. Dit heeft waarschijnlijk te maken met dat Eva vorige week een verkoudheid heeft opgelopen en morgenochtend gaan ze een neusonderzoek doen om te kijken of ze een infectie bij zich heeft.

Maar we hebben ook goed nieuws want de ruggenprik van vandaag ging goed en ondanks dat Eva meer dan 6 keer heeft gevraagd: ‘zit de naald er al in?’ (en wij hebben geantwoord: Ja hoor Eva, de naald zit erin! Even later Eva weer: zit de naald er al in? Ja hoor Eva, de naald zit erin!) was ze vandaag minder ‘dronken’ van de verdoving dan normaal. Wel moest Eva 6 uur met haar bed achterover hangen (hihi, ze zakt elke keer met haar hoofd tegen het kopschot aan en dan trekken we haar weer naar beneden) en daarna nog 6 uur plat, wat ze echt geen pretje vindt, want dan kan je niet veel ondernemen.

Vanmorgen kwam Adri, haar leerkracht, langs en hebben ze samen Duitse woordjes geoefend (morgen MO) en vanmiddag kwam Erwin, van de speelkamer, langs om een spelletje kaarten met Eva te doen. En helemaal spannend, want eind van de middag kwam Martine, Eva’s grote nicht (ze is niet zo groot, maar ze is al wel 19!) logeren vannacht. Helemaal gezellig. Verslag van de dames volgt morgen.

We blijven goede moed houden en we moeten ons geen zorgen maken voor de dag van morgen.

Lieve groeten allemaal en een dikke knuffel voor al die mensen die zo met ons meeleven……
Mirjam

Vanmorgen is Eva weer met haar logeertas vertrokken naar het Sophia kinderziekenhuis om te beginnen aan haar 5de (en voorlopig laatste) kuur.

Na een vingerprik werd haar bloed onderzocht, en de uitslag liet op zich wachten omdat de bloedtestmachine niet goed werkte. Maar dat mocht de pret niet drukken, want tenslotte hoefde Eva nog maar een weekje naar het ziekenhuis.

Ondanks de verlate uitslag, werd Eva toch opgenomen en werd vanmiddag de chemokuur gestart en werd het (fluoriserende) gele medicijn bij Eva aangesloten. Daarna kregen we het slechte nieuws dat haar weerstand te laag was en dat direct de blauwe kaart op de deur werd gehangen. Dit was even slikken voor Eva, want ze had zo gehoopt om vanmiddag door te brengen in de speelkamer om daar spelletjes te doen en te knutselen. Jammer, maar helaas, ze mocht niet meer van haar kamer af.

Haar kamer overigens is niet de vertrouwde box met sluis, nee, deze keer ligt Eva in een luxe 2 persoons kamer, helemaal voor haar alleen. En vanwege haar weerstand blijft ze hier tijdens deze kuur ook alleen. Geen bedbank meer voor de bij-slapers maar een comfortabel opklapbed. Gelukkig nog steeds uitzicht op het park en op de speeltuin, waar af en toe de konijntjes in rondhuppelen.

Eva is deze keer minder misselijk, alleen wel heel moe en ligt ondertussen al lekker te slapen (zelfs msn-en houdt haar niet wakker), wat me op het idee brengt om zelf ook maar eens vroeg naar bed te gaan. We hopen op een rustige nacht, met af en toe een plas-stop, en kijken weer uit naar de dag van morgen.

Welterusten lieve mensen, zoveel dank aan jullie allemaal voor de vele bemoedigingen, de ondersteuning in welke zin dan ook, jullie gebed, dat ervaren wij als zeer hartverwarmend.

Lieve groeten van Mirjam

Wij zijn zojuist gebeld met de uitslag van de onderzoeken van afgelopen maandag, en mogen van de daken schreeuwen dat Eva’s kanker Tumor in zijn geheel is verdwenen ( er is echt niets meer van terug te vinden)

Een blije Eva, vanmorgen bij mij in mijn kantoor

Medisch onmogelijk, maar  God onze vader, heeft dit als wonder, als tastbaar teken van zijn grootheid voor ons gezin laten gebeuren

Er moet nog een 5e chemokuur volgende week, er zal nog veel hersteltijd,met veel medicijnen nodig zijn, maar wij hebben weer een toekomst met gezondheid om naar uit te zien

Wij houden jullie verder met details op de hoogte, en vragen iedereen nu alvast, samen met ons, dankbaar te zijn voor dit fantastische nieuws

Onze God is zo groot, zo machtig, en heeft ons vertrouwen beloont!! 

Wim

hoi allemaal,

ik schrijf zelf weer een stukje op de site!

gisteren zijn we naar het ziekenhuis geweest,
voor controles.
en mijn bloed is goed.
de uitslag van de echo horen we donderdag.

vandaag ben ik voor het eerst naar school geweest.
marjolein en eveliene stonden mij op te wachten.
ik heb eerst wiskunde gedaan.
en daarna 2 uur verzorging.
we gingen met verzorging tomatensoep koken.
we moesten het samen met iemand doen.
marjolein was er even niet dus deed ik het met jantine.
jantine is heel erg aardig.
je moest eerst het fornuis aan steken met een lucifer
maar dat lukte mij niet ik was bang dat ik me vingers verbranden.
daarna moest je de soep in een pan doen.
en daarna 5 min roeren.
en daarna opeten natuurlijk( jammie,jammie!! )
jantiene en ik hadden een 8 gekregen!

simone is nu bij ons aan het eten
en ik moest de groeten aan jullie doen!!

dit was het weer voor vandaag
doei mensen
bedankt voor de kaarten en cadeaus
xxx eva

hoi allemaal!

weer een berichtje van mijzelf.
gisteren toen amy en sven uit school waren,
gingen papa,ik,sven en amy naar gorichem.
we gingen daar met de boot mee naar woudrichem.
en van woudrichem naar het slot van loevenstein.
en van het kasteel gingen we weer terug naar gorichem.
het was heel leuk op de boot!
daarna zijn we met z’n vieren pizza gaan halen( jammie,jammie!! )

vandaag gaat alles goed met me.
geen buikpijn gehad en voelde me ook niet misselijk.
en mijn mond is ook niet kapot, alleen af en toe een rare buik.

oma maas heeft vandaag op me gepast en ging s’middags weer naar huis.en annelore,tessa en luuk zijn vandaag op bezoek geweest.
het was erg gezellig met z’n allen.
we hebben lekker chipies gegeten en limonade gedronken.

dit was het weer voor vandaag!
bedankt voor alle kaarten en kadoos!( helemaal uit australië van skye! )
tot de volgende keer.
veel liefs en xxjes van:

eva

Thuis zijn is fijn, een geeft al snel een beeld, dat alles goed gaat, ervaar zelfs mensen die denken dat we er bijna al weer zijn.

Helaas bewees een dag als gisteren ons maar weer eens waar we echt staan, Eva was heel moe en moest zelfs spugen, ook zat het haar flink tegen, omdat haar sonde slang verstopt was geraakt, deze moest er dus uit worden getrokken, door haar keel en neus en een nieuwe worden ingebracht, wat ook niet vanzelf gaat, overigens fijn om te ervaren dat  thuiszorg en verpleging bereikbaar zijn, en er binnen hun mogelijkheden alles aan doen om Eva niet naar het ziekenhuis terug te moeten laten gaan

Eva huilde flink, en was enigzins bang voor het feit dat ze nu al terug zou moeten, want geen medicijnen in kunnen brengen is direct retour sophia ziekenhuis, maar nadat alles weer door Mirjam was geregeld, werd ze weer rustig, en kwamen er zelfs grapjes!, juist deze contrasten maken iedere dag onzeker, maar houden ons ook scherp op alles wat eventueel niet goed kan zijn

Vannacht allemaal weer goed geslapen,  ik althans, voel echt de vermoeiheid en heb moeite om aan de dag te beginnen, wel is het heel fijn om zo bij elkaar te kunnen zijn, al die kleine dingen die normaliter zo vanzelfsprekend zijn, ervaren wij nu als heel bijzonder, en een geschenk waar we al heel lang niet meer op rekenden

Deze week, is tot aan nu, een week met heel veel fijne momenten, en wij vertrouwen er op, dat we dit tot minstens volgende week maandag gaan volhouden, de scan, en de uitslag van de week hierna, zijn een vooruitzicht waar we wel over praten, maar door de grote onzekerheid, eigenlijk even vooruitschuiven, we blijven uiteraard bidden om genezing en leggen ook deze grote onzekerheid in vertrouwen neer bij God onze vader, want wie op hem vertrouwd, krijgt rust! Ook al is en blijft de door hem gekozen weg voor ons totaal onbegrijpenlijk, zijn weg, is voor ons, en ook voor jullie, de weg met toekomst!

Wim

Allemaal zijn we moe, van zolang rennen en heen en weren tussen ziekenhuis, thuis en de zaak, en juist nu ervaren wij hoe belangrijk thuis zijn is!

Gisteren morgen is Eva thuis gekomen voor minimaal een week, mits zich geen complicaties voordoen, wat is dat fijn zeg!, even geen vaste strikte planning, even alles rustiger aan regelen. Ook het weer helpt super mee, want we konden direkt s’avonds al buiten eten met zijn allen,  iedereen is happy, zelfs de hond Bop blijft maar bezig om aangehaald te worden.

Het Chemo deel van de  4e lopende kuur is met de ruggeprik van afgelopen zondag ( die goed ging) klaar, en de rest van de medicijnen kunnen we “gewoon” thuis geven, ook blijft de sonde voeding in principe 24 uur per dag nodig en moeten we deze week heel voorzichtig zijn met besmetting en hygiene, want deze fase is wel de fase waarin het lichaam van Eva heel zwak is, overigens doet ze ons anders vermoeden, want als het even kan wil ze zelfs de telefoon aannemen en was ze gisteren in de tuin lekker aan het luieren, lekker liggen op de trampoline, maakt ze grapjes en zie je haar genieten, wel is ze daarna heel moe en moet ze dus veel rusten.

Ook vanmorgen was bijzonder, na een betrekkelijk rustige nacht, (we hadden maar 1 keer een alarm van haar sonde voeding), konden we met elkaar ontbijten en nog even genieten van het feit dat we alles rustiger aan kunnen doen

lekker even op de bank, niemand die ziet dat je je pyama nog aan hebt hoor!

Uiteraard wacht ook de zaak, na een wel heel drukke week met 2 beurzen, ( 1 in Belgie) en een door ons georganiseerd seminair tijdens 1 van deze beurzen, wacht er weer veel om opgevolgd te worden, en om afspraken verder te bevestigen, ook hiervoor zijn wij dankbaar, want het blijft een feit dat het heel veel bedrijven heel veel moeilijker af gaat op dit moment, het kan dus niet anders, dan dat ook hierin God voor ons bestemd, en zo voelt het toch echt, als worden gedragen, op het moment dat je zelf even niet meer kunt

Veel blijft medisch nu onverklaarbaar, en wij voelen echt de spanning van volgende week, een week waarin duidelijk  moet gaan worden, wat de chemo kuren met de grote kanker tumor van Eva hebben gedaan, zou deze al weg zijn?, zou het voldoende aangeslagen zijn, zou het??????. Wij bidden echt dat het zo mag zijn, dat er genade en genezing voor Eva  mag bestaan, of dat zo werkt hoor ik u nu denken? ja zo werkt het! althans wel voor ons, onze vader heeft al heel veel verhoord van dat alles, waar wij, met veel mensen om ons heen, om vroegen, hij hoorde ons roepen en gaf ons resultaten die medisch (bijna) niet kunnen, niet omdat wij dit verdienden, maar om jezus naam alleen, maakt hij dit onwaarschijnlijke waar.

Alleen al met deze gedachte, wordt het voor ons een super week, een week waarin we weer energie opdoen en moed verzamelen, om welke weg dan ook, met vertrouwen verder te kunnen lopen

Wim

Het ziet er naar uit dat Eva morgen naar huis mag totdat de volgende kuur gaat beginnen. Morgenochtend wordt haar bloed gecontroleerd, wordt ze door de kinderarts nog onderzocht en zonder bijverschijnselen mag ze rond 11.00 uur naar huis!

Vanmorgen om 10.00 uur kreeg Eva de laatste chemo medicijnen ingespoten via een ruggeprik. Dit is altijd weer spannend voor Eva en ze ziet hier ook erg tegenop. Maar zoals ook de vorige keren is het goed verlopen. Alleen moet Eva 6 uur na de prik met haar bed achter over liggen en daarna nog een keer 6 uur plat. En dit duurt zooo lang.
Normaal slaapt ze wel een paar uur vanwege de uitwerking van de verdoving, maar vandaag bleef ze wakker.

Verder is vandaag rustig verlopen, Eva is weer 2 kilo afgevallen, maar in dit geval is dat gunstig want ze hield teveel vocht vast. Na een nacht met heel veel plassen (en dus weinig slapen), zeg maar gerust olifanten plassen, is zij ook deze bijwerking weer de baas!

Vanmiddag kwamen opa en oma Maas met Sven en Amy op bezoek. Het viel niet mee om achterover liggend een spelletje te doen, dus de enige optie was om met z’n 3-en een filmpje te kijken. Daarna gingen we naar huis en bleef oma Maas bij Eva een nachtje logeren, ondanks dat oma in de ziektewet loopt, want ze heeft door een val een flinke wond aan haar scheenbeen, die nog steeds niet goed heelt. Dus eigenlijk bleven de “zieke en gewonde” achter.

Vanavond laat komt Wim weer terug van een hoogwerker beurs in België en zijn we vanaf morgen weer lekker compleet als gezin. Ondanks dat het thuis-zijn voor Eva het “beste” medicijn is, betekent dit voor ons zelf ook rust en een hoop minder geren en geregel. Gewoon weer met ons gezin aan tafel, wat is dat toch heerlijk gewoon en toch weer heel bijzonder dat dit al zo snel weer mogelijk is.

Komende week wordt voor ons spannend, we weten dat de weerstand van Eva naar beneden gaat, en zodra zij verhoging / koorts krijgt moeten we weer terug naar het ziekenhuis. Wij willen dan ook iedereen vragen om niet meteen op ziekenbezoek te komen, zeker niet als je verkouden bent of niet helemaal fit bent. Eva mag sowieso niet naar school en moet drukte (waar veel mensen zijn) vermijden om zo min mogelijk kans te creëren op infectie en besmetting. Thuis moeten we ook extra hygiene toepassen, waarvan iedereen al op de hoogte is in verband met de mexicaanse griep. Laat het even vooraf weten als je langs wilt komen.

Maandag 14 september a.s. moet Eva om 09.00 uur weer terug in het ziekenhuis zijn voor een bloedonderzoek en een echo onderzoek. Dan wordt de balans opgemaakt en wordt er gekeken wat de status is van haar kankertumor. Weer een spannend meetmoment, waarvan je zo vurig hoopt dat het een goede uitslag geeft. We weten dat we het zelf niet in de hand hebben en dat we het moeten overlaten aan God onze Vader. En we weten ook dat we op hem mogen rekenen, dat hebben we tot nu toe enorm ervaren. Hij heeft ons en vooral Eva zoveel kracht en positieve energie gegeven, waar we heel dankbaar voor zijn.

Lieve mensen, we gaan ervan uit dat we morgenavond vanaf onze thuislocatie weer goed nieuws kunnen vertellen, tot gauw.

Liefs, Mirjam

hoi allemaal

vandaag schrijf ik weer wat op de site.
met mij gaat alles goed.
gisteren kwamen Martine en tante Arina op bezoek en tante Arina bleef slapen.
ik ben naar de speelkamer geweest en ik heb een raamsticker gemaakt en Martine heeft er ook een gemaakt.
ook hebben we (samen) mijn huiswerk gemaakt, wiskunde en engels.
we hebben goed geslapen (tante Arina snurkt niet) en we hebben spelletjes gedaan.
vanmiddag is mama weer gekomen en ik vroeg aan mama: is er nog post?
nee, zei mama, er is geen post voor jou vandaag.
maar toen liet ze een hele volle tas zien met allemaal post voor mij!
we hebben een uur lang de post gelezen.
allemaal mooie kaarten, zelfgemaakte kaarten met verrassingen erin.
bedankt daarvoor allemaal.

we hadden ook goed nieuws gehoord van de artsen.
dat ik misschien maandag naar huis mag, als alles goed gaat.
ik mag dan thuis opknappen van de 4de kuur en moet af en toe terug naar het ziekenhuis voor controles.
als ik koorts krijg moet ik weer terug naar het ziekenhuis.
misschien mag ik wel 2 weken thuis blijven voordat de 5de kuur begint.
maar dat hoor ik maandag.
ik hoop dat het doorgaat en dat ik naar huis mag.

dat was het weer voor vandaag.
doei allemaal.
groetjes van eva

hoi allemaal,

dit keer schrijf ik wat op de site!
gisteren ben ik naar de radio uitzending van het ziekenhuis geweest.
en dan mocht je allemaal liedjes uitkiezen die je mocht draaien.
alleen het duurde wel lang.
vannochtend ben ik naar school geweest van 9 tot 11.
en ik heb toen nederlands gedaan.( best leuk )
‘s middags is annemerle op bezoek geweest.
( mijn achternicht die ook in het ziekenhuis werkt )
ik heb ook weer geknutseld vandaag.
een verrassing voor amy en sven!
ik kan natuurlijk niet vertellen wat het is anders is het geen verrassing meer. maar dat hoort u nog wel een keer.
ik heb ook wat gemaakt voor kok en gerda blokland.
iets speciaals omdat ze daar zoveel van houden.

vandaag voel ik me wel goed.
soms wat last van buikpijn maar dat valt mee.
ik ben ook weer aangekomen en ik weeg nu boven de 30 kilo.
voor dat ik in het ziekenhuis was woog ik 34.
en daarna ben ik 7 kilo afgevallen.
ik krijg nu nog tot zondag chemo.( ik krijg dan ook een ruggenprik )
en dan is de kuur alweer afgelopen.
( en ik hoop dat ik ook wel tussen door naar huis mag maar dat is niet zeker )

dit was het weer voor vandaag.
doei mensen
bedankt voor alle kaarten en cadeautjes
veel liefs van jullie:

eva

Annelore, Mirjams zus sliep vannacht weer een keertje, voor ons, in deze extra drukke week, een echte uitkomst, want met de zaak staan we op 2 beurzen, waarvan ook nog 1 in het buitenland, lijkt bijna onmogelijk, maar toen we dit allemaal planden was Eva nog niet ziek, in overleg met de rest op de zaak, toch besloten gewoon te gaan, complimenten aan allemaal, want het was heel hecktisch! maar alles loopt toch weer zoals we ons wilden presenteren. Ook fijn dat er zoveel mensen prive met ons meedenken, want ook dat was voor Mirjam een hele planning voor deze week

Vanmorgen ben ik een powerpoint presentatie wezen geven over Eva`s situatie op haar nieuwe school in haar “eigen” klas, bijzonder fijn dat dit kon, en ook mooi om te zien dat de hele groep echt open staat voor de situatie, voor ons als Gezin, maar zeker voor Eva heel belangrijk, want als ze beter  is(en daar vertouwen wij echt op!) zal ze toch weer naar deze school gaan en verder mogen met deze groep, met vanaf nu toch alvast een eigen plekkie

presentatie Op Eva`s nieuwe school aan haar nieuwe klasgenoten

 Ook voor Eva is de school in het ziekenhuis begonnen vandaag!, op de afdeling is een klaslokaal en een “eigen” leraar en zal er in goede samenwerking met haar oorspronkelijke school toch een start gemaakt worden met het leren en zelfs huiswerk (of heet dat dan ziekenhuiswerk?), fijn dat dit kan, ook al zullen er veel dagen zijn dat het niet gaat, juist ook met andere dagelijkse dingen bezig kunnen zijn, maken het ziek zijn heel veel dragelijker.

De rest van de week zal Mirjam de “pen” even overnemen, omdat ik over de grens aan de slag ben, Kiezen tussen werken en Eva is moeilijk, het maakt je werk, en alles daarom heen extra zwaar, want feitelijk leef je in drie werelden, ( Eva, thuis en de zaak),drie toaal verschillende omstandigheden, die alledrie extreem veel aandacht vragen, ook hiervoor ervaar ik de kracht, die wij er iedere keer weer voor kunnen vinden, als een geschenk van Boven, onze vader kijkt altijd mee! en zegent ons echt, veel problemen lossen zich op als sneeuw voor de zon, een zon overigens, die wij tijdens deze donkere dagen in ons leven, toch regelmatig zien schijnen, juist daarmee bewijst God zijn trouw aan ons, en kunnen wij verder op de zware weg die we nog moeten gaan.

 (fijn overigens, dat velen van julie iedere dag een stukje mee lopen met ons, want zo voelt het echt!)

Wim